لبنیات و جایگزین های آن مملو از کلسیم، پروتئین و بسیاری دیگر از مواد مغذی ضروری هستند. کلسیم برای سلامت دندان ها و استخوان ها حیاتی است. همچنین برای عضله های قلب و کمک به بدن در تشکیل لخته خون مهم است.

پروتئین ماده مغذی مهمی است که بدن شما برای رشد و ترمیم سلول ها به آن نیاز دارد.

1- چرا بدن شما این همه لبنیات نیاز دارد؟

در محصولات لبنی مواد مغذی ضروری زیادی وجود دارد. هر بار که لبنیات می خورید یا می نوشید، به بدن خود کلسیم، ید، ویتامین A، ویتامین D، ویتامین B12 و روی می دهید.

کلسیم و ویتامین D به بدن شما کمک می کنند تا در زمان رشد، استخوان های متراکم و قوی بسازد و با افزایش سن استخوان های شما را قوی و سالم نگه می دارند. بیشتر بزرگسالان روزانه به 1000 میلی گرم کلسیم نیاز دارند. این میزان برای زنان بالای 50 سال و مردان بالای 70 سال به 1300 میلی گرم افزایش می یابد.

نداشتن کلسیم کافی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد. پوکی استخوان یک بیماری است که در آن استخوان‌ها ضعیف می‌شوند و به راحتی می‌شکنند.

2- اگر لبنیات نخورم چه می شود؟

دلایل زیادی وجود دارد که برخی افراد ممکن است لبنیات نخورند.

برخی از افراد ممکن است به پروتئین شیر گاو حساسیت داشته باشند – با این حال این امر بیشتر بر نوزادان و کودکان خردسال تأثیر می گذارد. نکته این است که اکثر کودکان تا سن چهار سالگی دچار حساسیت به شیر گاو می شوند. اگر فکر می کنید ممکن است شما یا فرزندتان به شیر گاو حساسیت داشته باشید، بهترین کار این است که به پزشک مراجعه نمایید.

دلایل دیگری که ممکن است افراد رژیم غذایی بدون محصولات لبنی را انتخاب کنند عبارتند از عدم تحمل لاکتوز (قند طبیعی موجود در شیر) یا وگان بودن.

اما نگران نباشید، زیرا جایگزین های لبنی زیادی وجود دارد.

این لیست از محصولات لبنی و برخی از جایگزین های آسانی که می توانید استفاده کنید را ارائه می دهد.

• شیر – شیر بادام، نوشیدنی شیر نارگیل، سویا، برنج و سایر نوشیدنی‌های غلات غنی شده با کلسیم
• کره – مارگارین بدون لبنیات، روغن های پخت و پز، پوره های میوه، کره نارگیل
• توفو
• شکلات – شکلات تیره یا نیمه شیرین، شکلات شیری بدون لبنیات، شکلات سفید یا شکلات خالص (یعنی 100 درصد شکلات کاکائویی).

3- چه مقدار محصولات لبنی (یا جایگزین لبنیات) باید بخورید؟

اکثر مردم به حداقل ۲ یا ۳ وعده غذای لبنی (یا جایگزین های لبنی) در روز نیاز دارند. اما این می تواند بسته به سن، جنسیت و سلامت شما تغییر کند. افراد مسن باید 4 وعده لبنیات یا جایگزین آن را در روز مصرف کنند.

یک وعده استاندارد لبنیات عبارت است از:

•  1 فنجان (250 میلی لیتر) شیر خشک یا دوغ بازسازی شده
• ·         ½  فنجان (120 میلی لیتر) شیر تبخیر شده
• ·         2  ورقه (40 گرم) پنیر سفت (مانند چدار)
• ·         ½  فنجان (120 گرم) پنیر ریکوتا
• ·          ¾ فنجان (200 گرم) ماست

سعی کنید بیشتر اوقات لبنیات کم چرب را انتخاب کنید. در حالی که محصولات لبنی پر چرب دارای همان مقدار کلسیم هستند، اما دارای کیلوژول و چربی اشباع بیشتری هستند.

یک وعده استاندارد از برخی از جایگزین های معمول محصولات لبنی شامل موارد زیر است:

• 1  فنجان (250 میلی لیتر) سویا، برنج یا سایر نوشیدنی های غلات (با حداقل 100 میلی گرم کلسیم در هر 100 میلی لیتر)
• ·         100  گرم بادام با پوست
• ·         60  گرم ساردین، کنسرو شده در آب
• ·         ½  فنجان (100 گرم) کنسرو ماهی قزل آلا صورتی با استخوان
• ·         100  گرم توفو سفت (برچسب را بررسی کنید زیرا سطح کلسیم متفاوت است)

4- چگونه می توانم مصرف محصولات لبنی (و لبنیات جایگزین) را افزایش دهم؟

راه های آسان زیادی برای وارد کردن لبنیات بیشتر (یا جایگزین لبنیات) به رژیم غذایی شما وجود دارد.

این نکات را برای افزودن بیشتر لبنیات امتحان کنید:

• صبح ها روی غلات صبحانه خود مقداری ماست بریزید. یا روی نان تست خود ریکوتا بمالید و روی آن را با انواع توت های تازه بپوشانید.
• چرا ماست، پنیر یا بادام را برای میان وعده در طول روز در وعده ناهار خود قرار ندهید.
• پنیر رنده شده خیلی چیزها را خوش طعم می کند. آن را روی پاستا، املت و غذاهای سبزیجات امتحان کنید.
• گزینه های دسر لبنیات زیادی وجود دارد، اما بسیاری از آنها دارای کیلوژول، چربی و قندهای افزوده (مانند بستنی و کاستاردهای سبک دسر) هستند.
• از لاته یا کاپوچینوی شیری لذت ببرید.
• پنیر ریکوتا یا فتا را به سالاد خود اضافه کنید.
• با ترکیب میوه های مورد علاقه خود با ماست و شیر از یک اسموتی خوشمزه لذت ببرید.

یا می توانید از چند جایگزین لبنیات استفاده کنید:

• شیر بادام را امتحان کنید یا آن را به شکل اسموتی توت مخلوط کنید.
• سس بشامل بر پایه شیر سویا را اضافه کنید تا لازانیا بدون لبنیات درست کنید.
• کرم بادام هندی را آزمایش کنید! این یک جایگزین خوشمزه برای خامه ترش است. یا شیرینی آن را با یک کاسه میوه مورد علاقه خود میل کنید.
• خامه و شیر نارگیل جایگزین های همه کاره لبنیات هستند. نکته کلیدی این است که مطمئن شوید پروتئین و کلسیم به آنها اضافه شده است تا از نظر تغذیه ای مشابه شیر لبنیات باشند.
• در سوپرمارکت خود ماست ها و بستنی های عالی بر پایه سویا را خواهید یافت. چند مارک مختلف را امتحان کنید تا برند مورد علاقه خود را پیدا کنید.
• سوپرمارکت‌ها همچنین طیف خوبی از جایگزین‌های پنیر غیرلبنی، مانند محصولات مشابه پنیر مبتنی بر توفو، از جمله خامه پنیر، چدار و پنیر پیتزا را در اختیار دارند. فقط از آنها مانند پنیرهای لبنی استفاده کنید.

5- چگونه لبنیات و جایگزین آن را ذخیره کنم؟

بیشتر لبنیات باید در یخچال نگهداری شوند. استثناهای اصلی محصولات شیر ​​خشک هستند که می توانید آنها را در انبار نگهداری کنید و البته بستنی که باید در فریزر نگهداری شود. بهترین کار این است که دستورالعمل های روی برچسب محصول را دنبال کنید.

همین موضوع در مورد جایگزین های لبنی نیز صدق می کند. دستورالعمل های روی بسته را دنبال کنید. برخی از شیرهای غیر لبنی باید در یخچال نگهداری شوند و برخی دیگر در انبار مناسب هستند. و به یاد داشته باشید، حتی اگر شیر غیر لبنی به طور کلی بیشتر از همتای لبنی خود دوام می آورد، باز هم به مرور زمان ترش می شود.

نکته آخر اینکه اگر متوجه شدید که محصولات لبنی و جایگزین های لبنی شما قبل از بهترین زمان خراب می شوند، یخچال خود را بررسی کنید. ممکن است به اندازه کافی سرد نباشد.

منبع متن:

https://www.betterhealth.vic.gov.au/health/healthyliving/Dairy-and-dairy-alternatives

ترجمه و تنظیم: پروفیت بادی

ویتامین ها ترکیبات آلی هستند که بدن ما از آنها به مقدار بسیار کم برای انواع فرآیندهای متابولیک استفاده می کند. باید به این نکته توجه کرد که بهتر است آنها را از خوردن انواع غذاهای فرآوری نشده سالم دریافت کنید.

با وجود آنکه مصرف مکمل‌ های ویتامین و مواد معدنی با طیف وسیع «در صورت لزوم» خطر کمی برای سلامتی دارد و ممکن است برای افرادی که رژیم غذایی محدود و فاقد تنوع است مفید باشد، مصرف آنها به جای رژیم غذایی مغذی توصیه نمی‌ شود.

مکمل های ویتامین و مواد معدنی اغلب مورد استفاده غلط قرار می گیرند و بدون مشاوره حرفه ای مصرف می شوند. آنها اغلب به عنوان نوعی دارو برای درمان بیماری هایی مانند سرماخوردگی یا مقابله با برخی مسائل مربوط به سبک زندگی مانند استرس استفاده می شوند. برخلاف تصور رایج، ویتامین ها، دارو یا معجزه ای نیستند. آنها ترکیبات آلی هستند که در عملکردهای متابولیکی مختلف شرکت می کنند. مکمل های با دوز بالا نباید مصرف شوند مگر اینکه تحت نظر پزشک توصیه شوند.

1- ویتامین ها و مواد معدنی از غذا به دست می آیند

تحقیقات نشان می دهد که بیشتر ویتامین هایی که از مواد غذایی دریافت می کنید، بهتر از نمونه های مشابه موجود در قرص ها هستند. اگرچه ویتامین های موجود در مکمل‌ ها با ترکیب شیمیایی دقیق و بر گرفته از نمونه های طبیعی آنها سنتز می‌ شوند، اما به نظر نمی‌رسد که به اندازه آنها کارایی داشته باشند.

استثنای اصلی در این مورد اسید فولیک است. فرم مصنوعی آن (در یک مکمل یا غذای غنی شده) بهتر از اسید فولیک منابع غذایی توسط بدن جذب می شود. غذا منبع پیچیده ای از ویتامین ها، مواد معدنی و فیتوکمیکال ها (مواد شیمیایی گیاهی) است که همه با هم کار می کنند؛ در حالی که مکمل ها معمولاً به تنهایی کار می کنند.

تحقیقات نشان می‌ دهد که یک جزء غذایی که روی بدن تأثیر می‌ گذارد، وقتی جدا شده و به عنوان مکمل مصرف می‌شود، ممکن است تأثیر مشابهی نداشته باشد. این می تواند به این دلیل باشد که مجموعه ویتامین ها و مواد معدنی موجود در غذاها نیز تحت تأثیر سایر اجزای غذا هستند و در کنار هم موثرتر عمل می کنند و نه فقط تحت تاثیر «مواد فعال».

به این نکته توجه داشته باشید که فیتوکمیکال ها جزء مهمی از غذا هستند و تصور می شود که بروز بیماری های قلبی و برخی سرطان ها را کاهش دهند. در حالی که مکمل ها فواید فیتوکمیکال ها و سایر اجزای موجود در غذا را ندارند. از این روست که مصرف مکمل ها نمی تواند جایگزین یک رژیم غذایی سالم نیست.

2- کمبود ویتامین و مواد معدنی

بدن ما روزانه به مقدار کمی ویتامین و مواد معدنی نیاز دارد. یک رژیم غذایی متنوع به طور کلی مقدار کافی از هر یک از آنها را فراهم می کند. با این حال، برخی از افراد ممکن است برای اصلاح کمبود آنها به مکمل‌ها نیاز داشته باشند که شامل موارد زیر می شود:

• زنان باردار و زنان شیرده

• افرادی که سیگار می کشند، الکل بیش از حد مصرف می کنند یا از مواد مخدر غیر قانونی استفاده می کنند.

• کسانی که رژیم غذایی شدید دارند یا کسانی که رژیم های بسیار سخت دارند.

• سالمندان (مخصوصاً کسانی که از کار افتاده یا بیمار هستند).

• برخی از گیاهخواران یا وگان ها

• زنان با پریودهای سنگین

• افراد مبتلا به آلرژی غذایی

• کسانی که مشکلات سوء جذب دارند (مانند اسهال، بیماری سلیاک، فیبروز کیستیک یا پانکراتیت).

3- اسید فولیک و بارداری

به زنانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند، مکمل‌ های اسید فولیک (همچنین به نام فولات) توصیه می‌ شود تا خطر داشتن فرزندی با نقص لوله عصبی را کاهش دهند.

اسید فولیک یکی از ویتامین های گروه B است که در برخی از غذاهای غنی شده مانند نان و غلات صبحانه نیز یافت می شود. غذاهای غنی شده با اسید فولیک دارای مواد مغذی در طول تولید برای افزایش ارزش غذایی آنها هستند.

4- رژیم های غذایی وگان و مکمل های ویتامین

همچنین، افرادی که از رژیم های گیاهی پیروی می کنند، به خصوص اگر باردار هستند، ممکن است از مکمل های ویتامین B12 بهره مند شوند.

با این حال این قرص ها درمان معجزه آسایی محسوب نمی شوند.

معمولاً اعتقاد بر این است که مصرف دوز زیاد از برخی ویتامین های خاص به مانند دارو، برای درمان یا پیشگیری از بیماری های خاص عمل می کنند. به عنوان مثال، ویتامین C به عنوان یک درمان برای سرماخوردگی پیشنهاد می شود، و ویتامین E به طور گسترده ای به عنوان یک آنتی اکسیدان مفید برای کمک به پیشگیری از بیماری قلبی تبلیغ می شود.

با این حال، پس از تحقیقات گسترده، ثابت شده است که هیچ یک از این ادعاها صحت ندارد. مطالعات در مقیاس بزرگ به طور مداوم فواید کمی را در مصرف دوز بالای مکمل ها نشان داده اند. در واقع، شواهدی وجود دارد که نشان می‌ دهد مصرف مکمل‌ها با دوز بالا برای پیشگیری یا درمان بیماری‌های مزمن عمده (مانند بیماری قلبی و سرطان)، ممکن است حتی برای سلامتی نیز مضر باشد.

5- استرس، خستگی

مکمل های ویتامین معمولاً پادزهر استرس محسوب می شوند. احساس استرس به طور خودکار منجر به کمبود ویتامین ها نمی شود، بنابراین مصرف این مکمل ها لزوماً احساسات استرس زا را از بین نمی برد.

خوردن یک قرص احتمالاً خستگی مداوم را نیز درمان نمی کند. اگر احساس خستگی می کنید، بیشتر به دلیل استرس، افسردگی، خواب ناکافی یا عوامل دیگر است تا کمبود ویتامین. اگر به طور مرتب چنین احساسی دارید، به دنبال مشاوره پزشکی باشید.

6- ویتامین های ضد پیری

ویتامین E اغلب به عنوان منبع بالقوه جوانی شناخته می شود. با این حال، هیچ مدرکی مبنی بر اینکه مصرف دوزهای زیاد از آن می تواند اثرات پیری را متوقف کند یا معکوس کند، وجود ندارد. همچنین یک ویتامین نمی تواند میل جنسی را بازگرداند یا ناباروری را درمان کند.

7- مصرف ویتامین و ادعای سرطان

برخی ادعاها مبنی بر اینکه ویتامین های خاصی می توانند سرطان های مختلف را درمان کنند مطرح شده است. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که این مورد صحیح نیست. مثلا:

• ویتامین A (بتا کاروتن) در دوزهای زیاد سرطان را درمان نمی کند و می تواند سمی باشد، به خصوص اگر به عنوان قرص به جای غذا مصرف شود. حتی برخی از تحقیقات آن را با افزایش سایر سرطان ها – مانند سرطان ریه در افراد سیگاری، در صورت مصرف به صورت مکمل مرتبط دانسته اند.

• اگرچه شواهدی وجود دارد که ویتامین E می تواند نقش کوچکی در پیشگیری از برخی سرطان ها ایفا کند، از سویی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مصرف آن می تواند شروع سایر انواع سرطان ها را تسریع بخشد. با این حال، این امر ثابت یا رد نشده است.

• بعید است که دوزهای بالای آنتی اکسیدان ها به اثر بخشی درمان های مرسوم سرطان (مانند شیمی درمانی و رادیوتراپی) کمک کند. در واقع، دوز بالای آنتی اکسیدان‌ ها می‌ توانند با کمک به محافظت از سلول‌ های سرطانی که هدف درمان‌ ها از بین بردن آنها هستند، با برخی درمان‌های پزشکی سرطان تداخل ایجاد کند.

• برخی از مطالعات نشان داده اند که خطر ابتلا به سرطان پروستات، سینه و ریه با مصرف مکمل های حاوی ویتامین های E یا C با دوز بالا کاهش نمی یابد.

8- مکمل های ویتامین و مواد معدنی می توانند خطرناک باشند

تعادل مناسب و سطوح کافی از مواد مغذی ضروری برای طیف وسیعی از فرآیندهای پیچیده در بدن ما مهم است. هنگامی که ویتامین ها به عنوان مکمل مصرف می شوند، در سطوحی به بدن وارد می شوند که حتی با خوردن سالم ترین رژیم ها هرگز نمی توان به آن دست یافت.

مکمل‌ها همچنین می‌توانند منجر به مصرف دوزهای زیادی از یک نوع ویتامین به تنهایی شوند. در حالی که وقتی آنها از طریق مصرف غذاها تامین می‌شوند، مواد غذایی زیادی همراه آنها و برای کمک به آن‌ها در طول مسیر جذب می شود. به عنوان مثال، پروویتامین A (بتا کاروتن) در غذا با صدها نفر از خویشاوندان کاروتنوئیدی آن همراه است.

همچنین مصرف یک نوع قرص ویتامین، یک راه حل فوری برای احساس خستگی یا کمبود انرژی نیست. این ترکیبی از طیف وسیعی از ترکیبات موجود در غذاها است که از ما محافظت می کند (که احتمالاً بیشتر آنها را هم نمی دانیم). وقتی یکی از آنها را به طور مصنوعی حذف می کنید و کاملاً خارج از ساختار رژیم غذایی آن را تهیه می کنید، ممکن است آنقدر مؤثر نباشد و در مورد برخی از آنها اثرات منفی نیز داشته باشد.

این مواد همچنین می توانند با داروهای تجویزی و درمان های پزشکی تداخل داشته باشند. در موارد شدید، برای مثال، جایی که افراد 100 برابر رژیم غذایی توصیه شده (RDI) مصرف می کنند، این موضوع می تواند کار داروهای ضد تشنج مانند داروهای مورد استفاده در صرع را نیز متوقف کند.

9- دوزهای بالای مکمل های ویتامین ایمن نیستند

 بسیاری از مردم به اشتباه معتقدند که از آنجایی که مقدارهای کم ویتامین برای شما مفید است، پس مقدارهای زیاد آن می تواند بهتر باشد و تاثیرات بیشتری را بر بدن شما بگذارد. با این حال، بهتر است از قانون “کمتر بیشتر است” پیروی کنید.

 مصرف بیشتر از مقدار توصیه شده برخی ویتامین ها ممکن است باعث مشکلات سلامتی شود. برای مثال:

• ویتامین های A، D، E و K محلول در چربی هستند، به این معنی که در بدن ذخیره می شوند و اگر در دوزهای بالا مصرف شوند می توانند سمی باشند.
• دوزهای بالای برخی از ویتامین های محلول در آب مانند B6 نیز می تواند سمی شود.
• مصرف زیاد اسید فولیک می تواند کمبود ویتامین B12 را پنهان کند.
• سطوح بالای ویتامین B6 نیز با برخی از انواع آسیب عصبی مرتبط است.
• دوزهای بالای یک گرم ویتامین C می تواند باعث اسهال شود.
• دوزهای زیاد ویتامین C همچنین ممکن است باعث تهوع، گرفتگی عضلات شکم، سردرد، خستگی، سنگ کلیه شود.
• مقادیر بیش از حد ویتامین C در بدن همچنین می‌ تواند با دادن یک نتیجه نادرست در آزمایش‌های پزشکی – مانند آزمایش‌های دیابت، اختلال ایجاد کند.
• دوزهای بالای ویتامین A ممکن است باعث نقص مادرزادی و همچنین اختلالات سیستم عصبی مرکزی، کبد، استخوان و پوست شود.
• مکمل های ویتامین E با دوز بالا با نرخ بالاتر مرگ زودرس (مرگ) مرتبط است.

10- مقدار زیاد مواد معدنی نیز می تواند منجر به مشکلات سلامتی شود

دوزهای بیش از حد برخی از مواد معدنی نیز ممکن است مشکلاتی ایجاد کند به عنوان مثال:

فقط مصرف پنج برابر روی، آهن، کروم و سلنیوم می تواند تا سطوح سمی در بدن را افزایش دهد.

مصرف زیاد فلوراید (به ویژه در دوران کودکی) ممکن است دندان ها را لکه دار و حتی ضعیف کند.

دوزهای بسیار زیاد روغن ماهی می تواند منجر به کاهش لخته شدن خون شود

مسمومیت با آهن نیز شایع است.مسمومیت شدید می تواند منجر به کما و حتی مرگ شود.

11- ایمن بمانید و دوز توصیه شده را رعایت کنید

برای یک بزرگسال سالم، اگر از مکمل‌ ها استفاده می‌ شود، معمولاً باید در سطوح نزدیک به RDI مصرف شوند. مکمل های با دوز بالا نباید مصرف شوند مگر اینکه تحت نظر پزشک توصیه شوند.

12- مکمل های ویتامین و مواد معدنی یک معیار کوتاه مدت هستند

مصرف مکمل های ویتامین و مواد معدنی یک اقدام کوتاه مدت است. استفاده طولانی مدت از برخی مکمل ها با دوز بالا می تواند منجر به علائم مسمومیت شود. اگر احساس می‌ کنید که دچار کمبود برخی ویتامین‌ ها و مواد معدنی هستید، بهتر است به جای استفاده از مکمل‌ ها، به دنبال تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی خود باشید. اگر به کمک نیاز دارید، به پزشک یا متخصص تغذیه مراجعه کنید.

هنگام مصرف مکمل ها و مواد معدنی از مشاوره حرفه ای استفاده کنید.

برخی از داروهای مکمل، می توانند با داروهای تجویزی و درمان های پزشکی تداخل داشته باشند. به همین دلیل مهم است که از پزشک خود مشاوره بگیرید.

اگر به شما توصیه می‌شود که مکمل‌های ویتامین مصرف کنید، بهتر است به یک متخصص تغذیه مراجعه کنید، که می‌تواند با پزشک یا سایر متخصصان سلامت برای ارائه توصیه‌های غذایی مرتبط با وضعیت شما همکاری کند و اگر نیاز به مصرف مکمل دارید، بهتر استبه جای مکمل های تک مغذی از مولتی ویتامین ها در سطح رژیم غذایی توصیه شده استفاده کنید،

به یاد داشته باشید، هنگام مراجعه به متخصص مراقبت های بهداشتی، داروهای مکمل را که مصرف می کنید، گزارش دهید.

منبع

https://www.betterhealth.vic.gov.au/health/HealthyLiving/vitamin-and-minerals

ترجمه و تهیه : پروفیت بادی

مکمل های غذایی محصولاتی هستند که برای دادن مواد مغذی به شما طراحی شده اند که ممکن است در رژیم غذایی شما وجود نداشته باشد. آنها معمولاً به صورت قرص، کپسول، پودر یا به صورت مایع مصرف می شوند.

برخی از نمونه های رایج مکمل ها عبارت هستند از ویتامین ها و مواد معدنی (مانند ویتامین C، آهن و کلسیم)، مکمل های روغن (مانند کپسول های روغن ماهی) و مکمل های گیاهی.

مکمل های غذایی در بین ایرانی ها بسیار محبوب هستند. اما باید توجه داشت، در حالی که مکمل ها دارای برخی فواید هستند، اکثر مردم به آنها نیازی ندارند. اگر به مصرف مکمل‌های غذایی فکر می‌کنید، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید – برخی از آنها می‌ توانند بیش از آنکه مفید باشند، ضرر داشته باشند.

2- چرا از مکمل های غذایی استفاده کنیم؟

اگر رژیم غذایی شما فاقد یک نوع ماده مغذی خاص است، ممکن است برای پر کردن این شکاف به مکمل غذایی نیاز داشته باشید. اغلب، شما فقط باید به طور موقت مکمل مصرف کنید. به عنوان مثال، اگر باردار هستید، ممکن است نیاز به مصرف مکمل‌ ها تا زمان تولد نوزادتان یا تا پایان شیردهی داشته باشید. اما در برخی موارد دیگر، ممکن است نیاز به مصرف مکمل برای مدت طولانی تری داشته باشید، از جمله اگر بیماری مزمنی دارید.

3- چه کسانی به مکمل های غذایی نیاز دارند؟

مطالعات نشان می دهد که بسیاری از افرادی که مکمل مصرف می کنند در واقع مواد مغذی کافی را از رژیم غذایی خود دریافت می کنند. از این روست که، اکثر افرادی که مکمل مصرف می کنند در واقع به آنها نیازی ندارند. با این حال، برخی از افراد برای دریافت مواد مغذی مورد نیاز خود از طریق رژیم غذایی مشکل دارند.

بنابراین ممکن است نیاز به مصرف مکمل داشته باشید اگر:

• باردار یا شیرده هستید.

• اگر مسن هستید و از غذایی که می خورید تغذیه کافی دریافت نمی کنید. (سوء تغذیه)

• اگر شما دارای برخی مشکلات سلامتی هستید؛ به این معنی که بدن شما نمی تواند مواد مغذی مورد نیاز خود را جذب کند (به عنوان مثال، اگر بیماری مزمن کلیوی دارید و تحت دیالیز هستید).

• اگر بدن شما نیاز شدید به یک ماده مغذی خاص دارد. (به عنوان مثال، اگر در معرض خطر پوکی استخوان هستید و به کلسیم بیشتری نیاز دارید)

• اگر رژیم غذایی محدودی دارید (مثلاً اگر گوشت نمی خورید و آهن کافی دریافت نمی کنید)
• اگر کمبود تغذیه ای دارید (مثلاً آزمایش خون نشان می دهد که کمبود ویتامین D دارید)

4- خطرات استفاده از مکمل های غذایی چیست؟

در حالی که بدن به مقدار مشخصی از هر ماده مغذی نیاز دارد، استفاده از مقدارهای بالاتر لزوما بهتر نیست. در واقع، دریافت بیشتر از نیازتان گاهی اوقات می تواند باعث آسیب نیز بشود. به عنوان مثال، دوزهای زیاد ویتامین B6 می تواند به سیستم عصبی آسیب برساند و مصرف مکمل های ویتامین A، C یا E در دوران بارداری می تواند آسیب جدی به کودک شما وارد کند.

برخی از مکمل های غذایی همچنین می توانند با داروهای دیگری که مصرف می کنید تداخل داشته باشند. بهترین راه برای اطمینان از ایمن بودن هر مکملی که قصد مصرف آن را دارید این است که با پزشک خود مشورت کنید.

5- جایگزین مکمل ها چیست؟

بهترین راه برای دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز، داشتن یک رژیم غذایی متعادل است. شما می توانید در مورد مقدار و انواع غذاها از دستورالعمل های رژیم غذایی راهنمایی دریافت کنید. اگر نگران این نکته هستید که تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت نمی کنید، با پزشک خود صحبت کنید یا با یک متخصص تغذیه مشورت کنید.

منبع:

https://www.healthdirect.gov.au/food-supplements

ترجمه و تدوین: پروفیت بادی

برای دستیابی به افزایش حجم و قدرت بدن ، باید یک برنامه تمرینی مقاومتی خوب را دنبال کنید که در نتیجه آن رژیم غذایی، بدن شما انرژی دریافتی بیشتری نسبت به انرژی مصرفی ناشی از ورزش و فعالیت های روزانه تامین کند.

 1- مصرف رژیم غذایی پر انرژی برای افزایش حجم و قدرت بدن

کسانی که بار تمرینی بالایی دارند در نتیجه نیاز به مصرف کالری زیادی دارند که با پیروی از یک رژیم غذایی پر انرژی می‌توان به آن دست یافت.

دستیابی به یک رژیم غذایی پرانرژی به معنای «پرخوری کردن» غذاهای فاقد مواد مغذی نیست. شما باید کیفیت و همچنین کمیت غذا را در نظر بگیرید، زیرا مصرف بیش از حد انرژی بدون در نظر گرفتن تعادل تغذیه ای مناسب باعث ذخیره چربی می شود.

2- ترکیب های مناسب از مواد مغذی برای افزایش حجم و قدرت بدن

مهم ترین مواد مغذی برای افزایش در رژیم غذایی کربوهیدرات ها و پروتئین ها هستند. غذاهای کربوهیدراتی، مانند نان، غلات، ماکارونی، میوه و غذاهای لبنی، انرژی مورد نیاز برای سوخت تمرین شما را تامین می کنند. مقدار کربوهیدرات بر اساس میزان تمرین انجام شده تعیین می شود.

پروتئین، زمینه افزایش حجم و قدرت عضلات را فراهم می کند. با این حال مصرف پروتئین بیش از حد منجر به افزایش حجم و قدرت بیشتر نمی شود. افزایش مقدار کل غذا در یک رژیم غذایی به خوبی برنامه ریزی شده، به اکثر بازیکنان این امکان را می دهد که به این سطح از دریافت پروتئین دست پیدا کنند.

3- نکاتی برای افزایش مصرف انرژی

زیاد خوردن غذاهای مناسب می تواند برای برخی افراد کار دشواری باشد – نکات زیر ممکن است به شما در این زمینه کمک کند.

• تعداد دفعات غذا خوردن را افازیش دهید و از افزودن حجم وعده های غذایی اجتناب کنید. بر این اساس خوردن 5-6 وعده غذایی / میان وعده را در روز برنامه ریزی کنید.

• ارزش مواد غذایی را در غذایی که در حال حاضر می خورید، افزایش دهید. این کار روشی مفید برای افزایش محتوای انرژی غذاها بدون پرخوری و سیر کردن بیش از حد شکم است.

• شکر، عسل یا مربا را به غلات و نان اضافه کنید.

• بستنی، ماست و عسل را به اسموتی میوه اضافه کنید

• از مکمل های غذایی مانند پودر جایگزین غذا یا شیر خشک بدون چربی در نوشیدنی های شیر استفاده کنید.

• از نوشیدنی‌های پرانرژی که حاوی اشکال فشرده انرژی و مواد مغذی هستند لذت ببرید – آب میوه، نوشیدنی‌های گرم، نوشیدنی‌های ورزشی و شیرهای کم‌چرب همگی انتخاب‌های ایده‌آلی هستند

• از مصرف زیاد غذاهای فیبردار پرهیز کنید. انواع نان، غلات و غلات کم فیبر را انتخاب کنید و برای میوه و سبزیجات روزانه خود آب میوه بنوشید و سوپ بخورید.

گینر نارین منبع عالی از کربوهیدرات و پروتئین با قدرت هضم و جذب بالا است.

4- غذا خوردن در زمان های تمرین برای بهینه سازی سود

سازماندهی و برنامه ریزی وعده های غذایی حول تمرین نیز به بهینه سازی افزایش حجم و قدرت بدن کمک می کند. گنجاندن یک میان وعده قبل از تمرین به تقویت آن جلسه و همچنین تامین مواد مغذی اضافی برای افزایش عضلات کمک می کند.

مصرف یک میان وعده در عرض 30 تا 60 دقیقه پس از ورزش به بدن کمک می کند تا سوخت گیری کرده و بعد از جلسه ریکاوری کند. اگر در این زمان ها غذا به راحتی در دسترس نباشد، بازیکن باید سازماندهی شود و گزینه های خود را همراه داشته باشد. اگر اشتهای شما کم است، که بعد از ورزش رایج است، به جای آن یک نوشیدنی ورزشی یا مکمل غذای مایع را برای  تامین سوخت و ساز بدن انتخاب کنید

در نهایت، قانون کلیدی این است که صبور و پایدار باشید. افزایش وزن بدن به کار سخت و زمان نیاز دارد تا اتفاق بیفتد. با اهداف خود واقع بین باشید زیرا به دست آوردن عضله و قدرت معمولاً به سرعت اتفاق نمی افتد.

منبع:

https://www.topendsports.com/nutrition/weight-control/bulking-up.htm

تهیه و ترجمه : پروفیت بادی

گلوتامین

گلوتامین رایج ترین و غالب ترین آمینو اسید در بدن انسان است و به عنوان یکی از مکمل های ورزشی می تواند برای ورزشکاران مفید باشد؛ زیرا میزان آن در حین ورزش سنگین یا زمان استرس بیش از حد کاهش می یابد. بدنسازان باید گلوتامین مصرف کنند، زیرا کمبود گلوتامین می تواند منجر به تخریب بافت ماهیچه ای و تضعیف سیستم ایمنی بدن شود. گلوتامین می تواند برای ایجاد احساس کلی سلامتی نیز مفید باشد.

اسیدهای چرب ضروری

اسیدهای چرب ضروری (EFAs) مواد مغذی ضروری در رژیم غذایی شما هستند، به ویژه به عنوان یک بدنساز که تمرینات سختی را انجام می دهد. بدنسازان، به ویژه هنگام برش (کات)، می توانند با افزایش مصرف EFA خود، کاهش چربی را به طور مشهودی تجربه کنند. اسیدهای چرب ضروری در برخی غذاها مانند ماهی قزل آلا یافت می شوند. علاوه بر استفاده از مکمل های ورزشی، داشتن رژیم غذایی مناسب بهترین راه برای اطمینان از دریافت سالم این نوع چربی های مفید است.

محصولات جایگزین غذا

محصولات جایگزین وعده غذایی (MRP) حاوی همه چیزهایی هستند که بدنسازان در یک وعده غذایی مغذی نیاز دارند. آنها پروتئین بالایی دارند، دارای مقادیر متوسط ​​کربوهیدرات (کربوهیدرات) و سرشار از ضروری ترین ویتامین ها و مواد معدنی هستند. اگر قصد دارید نمی توانید غذا درست کنید یا یک شیوه زندگی شلوغ دارید، آنها ایده آل هستند. این محصولات معمولاً به صورت پودرهای از قبل بسته بندی شده هستند که با آب یا شیر خوب مخلوط می شوند.

• اکثر MRP های موجود در بازار امروزه از پروتئین آب پنیر (وی)، کازئینات کلسیم[1]، پروتئین سویا یا آلبومین تخم مرغ به عنوان منبع اصلی پروتئین خود استفاده می کنند. MRP ها معمولاً کربوهیدرات خود را از مالتودکسترین ، جو ، برنج قهوه ای یا آرد گندم دریافت می کنند. آنها همچنین گاهی اسیدهای چرب ضروری را از پودر روغن کتان اضافه می کنند.
• کراتین مونوهیدرات، اسیدهای آمینه اضافی، گلوتامین و آلفا کتوگلوتارات کلسیم[2] (AAKG)، لاکتوفرین[3]، اسید لینولئیک[4] و تری گلیسیریدهای زنجیره ای متوسط[5] ​​(MCT’s) نیز به بسیاری از MRP ها اضافه می شوند؛ زیرا برای بدنسازان مفید تلقی می شوند و کمک کننده در بهبودی و افزایش عضلات هستند.

کراتین

کراتین یک اسید ارگانیک طبیعی است که انفجارهای کوتاهی از انرژی را برای ماهیچه ها تامین می کند و برای بلند کردن وزنه مناسب است. این امر از طریق فرآیندی به نام پر کردن مجدد کراتین پروسفات[6] انجام می شود.

تحقیقات نشان می دهد که کراتین در واقع قدرت، انرژی و توده عضلانی فرد را افزایش می دهد و درعین حال زمان بهبود بین جلسات تمرین را کاهش می دهد. همچنین، طبق تحقیقات اخیر کراتین می تواند عملکرد مغز را بهبود بخشد و خستگی روانی را نیز کاهش دهد.

برخلاف بسیاری از داروهای تقویت کننده عملکرد، کراتین به طور طبیعی در گوشت قرمز و برخی ماهی ها مانند ماهی تن و ماهی آزاد یافت می شود.

اشکال زیادی از کراتین از کراتین مونوهیدرات[7] گرفته تا کراتین اتیل استر[8]، منیزیم کراتین کلات[9]، کراتین گلوکونات[10] و موارد دیگر وجود دارد. اگرچه همه کراتین دارای یک هدف هستند، اما تفاوتهایی بین دوز مورد نیاز و میزان جذب وجود دارد. در حالی که برخی از کاربران ممکن است بیشتر از کراتین مونوهیدرات سود ببرند، برخی کاربران ممکن است متوجه شوند که با استفاده از کراتین گلوکونات یا کراتین منیزیم کلات به نتیجه مناسب دست یافته اند.

منبع

https://www.bodybuildingwarehouse.co.uk/a-beginner-guide-to-bodybuilding-supplements

تهیه و ترجمه: پروفیت بادی

[1] – Calcium Caseinate

[2] – Calcium alpha-ketoglutarate

[3] – Lactoferrin

[4] – Linoleic acid

[5] – Medium chain triglycerides

[6] – Creatine prosphate replenishment

[7] – Creatine monohydrate

[8] – Creatine ethyl ester

[9] – Magnesium creatine chelate

[10] – Creatine gluconate

پروتئین برای بسیاری از افراد، به ویژه افرادی که به سلامتی و تناسب اندام علاقه دارند، به یک وسواس غذایی تبدیل شده است. در حالی که پروتئین یک ماده مغذی معجزه آسا نیست و فقط بخشی ضروری از یک رژیم غذایی متعادل و سالم است.

بسیاری از مردم نگران هستند که در صورت داشتن رژیم غذایی گیاهی، نمی توانند به اندازه کافی از این درشت مغذی مهم استفاده کنند،؛ چرا که محصولات حیوانی مانند گوشت به عنوان منابع اصلی پروتئین برای انسان شناخته شده تر هستند.

با این حال اگر به فکر گیاهخواری هستید یا قصد دارید مصرف محصولات حیوانی را کاهش دهید، دریافت پروتئین کافی به عنوان یک گیاهخوار باید حداقل نگرانی شما باشد. زیرا منابع پروتئین گیاهی زیادی موجود است – در هر گیاه خوراکی که فکرش را بکنید پروتئین وجود دارد. در حقیقت، منابع پروتئین گیاهی بیشتر از منابع غیر گیاهی وجود دارد.

کمی تامل کنید: ده ها هزار گیاه خوراکی وجود دارد. هر یک از سه درشت مغذی – کربوهیدرات ، چربی و پروتئین تشکیل شده است. این بدان معناست که هزاران روش مختلف برای دریافت پروتئین در رژیم گیاه خواری وجود دارد.

در ادامه به چند نمونه از مهمترین این منابع گیاهی اشاره شده است.

1- نخود ، 14.7 گرم پروتئین

حقایق غذایی نخود

1 فنجان نخود پخته حاوی مواد زیر است:

• پروتئین 14.7 گرم
• 263 کالری
• 5.83 گرم چربی
• 40.4 گرم کربوهیدرات
• فیبر 13.1 گرم

این حبوبات یکی از بهترین راه ها برای تامین نیاز روزانه شما به پروتئین است.

حبوبات منبع پروتئین گیاهی برای گیاه خواران و گیاه خواران هستند زیرا به طور طبیعی پروتئین و سایر مواد مغذی زیادی دارند.

نخود به دلیل طعم ملایم اما خوشمزه و بافت همه کاره منبع گیاهی مناسبی است. نخودها در دسترس، مقرون به صرفه و با آماده سازی آسان هستند. تقریباً در هر کجا می توانید آنها را خریداری کنید.

نخودها جزء اصلی حمص و فلافل هستند و معمولاً در غذاهای الهام گرفته از هند و مدیترانه استفاده می شوند.

2- عدس ، 16.2 گرم پروتئین

حقایق غذایی عدس

1 فنجان عدس پخته شده حاوی مواد زیر است:

• 16.2 گرم پروتئین
• 207 کالری
• چربی 0.68 گرم
• 36.1 گرم کربوهیدرات
• فیبر 14.2 گرم

نکته مهم در مورد منابع پروتئینی گیاهی این است که آنها برخی از مقرون به صرفه ترین غذاها در جهان هستند و عدس  یکی از آنها می باشد که با هزینه کم در بسیاری از فروشگاه های مواد غذایی در دسترس است.

انواع مختلفی از عدس وجود دارد. عمده آن عدس قهوه ای، عدس قرمز، عدس سیاه و عدس سبز است. این منبع پروتئین گیاهی در غذاهای هندی و آسیایی محبوب است.

3- لوبیا قرمز، 14 گرم

حقایق غذایی لوبیا قرمز

1 فنجان لوبیا قرمز پخته شده حاوی موارد زیر است:

• 14 گرم پروتئین
• 200 کالری
• 0 گرم چربی
• 38 گرم کربوهیدرات
• فیبر 16 گرم

لوبیا دارای مواد مغذی زیادی از جمله مقدار زیادی پروتئین است. لوبیا قرمز یکی از مقرون به صرفه ترین و در دسترس ترین منابع پروتئین گیاهی است. علاوه بر این ، لوبیا قرمز بسیار متنوع است و در حال حاضر در برخی از غذاهای مورد علاقه شما وجود دارد.

4- لوبیا سیاه، 16 گرم

حقایق غذایی لوبیا سیاه

1 فنجان لوبیا سیاه پخته شامل موارد زیر است:

• پروتئین 16 گرم
• 240 کالری
• 0 گرم چربی
• 44 گرم کربوهیدرات
• فیبر 12 گرم

مانند سایر لوبیاها ، لوبیا سیاه سرشار از پروتئین ، فیبر ، ویتامین ها و مواد معدنی است و به طور طبیعی چربی کمی دارد.

5- سویا ، 31.3 گرم پروتئین

حقایق غذایی سویا

1 فنجان سویا پخته حاوی:

• 31.3 گرم پروتئین
• 401 کالری
• 14.4 گرم کربوهیدرات
• 27.5 گرم چربی
• فیبر 10.4 گرم

اگر به دنبال منبع پروتئین گیاهی کم کربوهیدرات هستید ، سویا و سایر محصولات سویا را امتحان کنید.

برای اطلاعات بیشتر به بخش منبع مراجعه نمایید.

منبع

تهیه و ترجمه: پروفیت بادی

منابع خوب آن شامل غذاهای لبنی مانند شیر، ماست و پنیر و محصولات غنی شده با کلسیم مانند برخی از شیرهای گیاهی (به عنوان مثال شیر سویا و شیر برنج) و غلات صبحانه است.

افراد در مراحل مختلف زندگی به مقادیر مختلفی از آن نیاز دارند و در این بین، نیاز کودکان خردسال، نوجوانان و زنان مسن بیشتر از حد متوسط ​​است.

دریافت کلسیم از مواد غذایی بسیار بهتر از مکمل ها است. در مورد نیاز به مکمل های اضافی و استفاده از آنها به پزشک مراجعه نمایید زیرا دریافت بیش از حد از طریق مکمل ها ممکن است مشکلات و بیماریهای دیگری را بوجود آورد.

به طور کلی وجود این ماده در بدن می تواند در ارتقا کیفیت فعالیت زیر در بدن موثر باشد و نقش مهمی را ایفا نماید.

• تقویت استخوانها و دندانها
• تنظیم عملکرد عضلات، مانند انقباض و انبساط
• تنظیم عملکرد قلب
• لخته شدن خون
• انتقال پیامهای سیستم عصبی
• عملکرد آنزیم

غذاهای دارای کلسیم

ایرانیها بیشتر کلسیم مورد نیاز خود را از غذاهای لبنی دریافت می کنند. اگر شیر و مواد غذایی حاوی شیر از رژیم غذایی حذف شوند، این موضوع می تواند منجر به دریافت ناکافی این ماده در بدن شود. این مسئله به ویژه برای کودکان و نوجوانان که در دوران رشد قرار دارند و به میزان زیادی به آن نیاز دارند، نگران کننده خواهد بود. کمبود کلسیم ممکن است منجر به اختلالاتی مانند پوکی استخوان شود، به این معنا که استخوانها در مراحل بعدی زندگی شکننده و آسیب پذیر می ­شوند. پوکی استخوان هم در مردان و هم در زنان رایج است.

کمبود کلسیم می تواند استخوان ها را ضعیف کند

اگر کلسیم کافی و مورد نیاز بدن در خون شما جریان نداشته باشد، بدن شما از هورمونها برای کاهش میزان کلسیم قابل دفع از طریق کلیه و ادرار استفاده می کند. در این صورت اگر کلسیم از طریق دستگاه گوارش به میزان کافی جذب نشود، مقدار کمبود آن از استخوان ها گرفته می شود. بنابراین اگر میزان این ماده در رژیم غذایی شما دائما کم باشد، بدن آنقدر این ماده را از اسکلت و استخوانها خارج می کند که استخوان ضعیف و شکننده می شود و این موضوع در نهایت منجر به پوکی استخوان خواهد گردید.

چه افرادی نیاز ویژه به کلسیم دارند؟

• نوزادان: تخمین زده می شود که نوزادان تغذیه شده با شیر خشک بیش از نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، به کلسیم نیاز دارند، زیرا کلسیم موجود در شیر خشک به اندازه شیر مادر جذب نمی شود.
• کودکان: بافت اسکلتی در کودکان خردسال به طور مداوم در حال رشد است، بنابراین کودکان نیاز زیادی به این ماده دارند.
• قبل از دوران نوجوانانی و بلوغ: دوران بلوغ باعث جهش رشد در افراد می شود، که به نوبه خود نیاز به کلسیم را افزایش می ­دهد. همچنین برای ساختن توده استخوان نهایی که در این دوران شکل می گیرد میزان بیشتری از آن نیاز است. بنابراین اگر در طول این سالها اسکلت با میزان کافی تقویت شود، احتمال وقوع بیماریهایی مانند پوکی استخوان در سالهای بعد کمتر است.
• افراد مسن: زنان و مردان با افزایش سن، بخشی از توده استخوانی خود را از دست می دهند. بنابراین باید اطمینان حاصل کنند تا مقدار کافی از این ماده در رژیم غذایی خود داشته باشند و بتوانند این کمبود را جبران کنند. این موضوع در زنان و در حوالی سن یائسگی بیشتر است. با این حال، باید توجه داشت که یک رژیم غذایی پر کلسیم نمی تواند روند پوکی استخوان مربوط به سن را معکوس کند، اما می تواند آن را کندتر کند.

زنان باردار و شیرده

کودک در حال رشد به مقدار زیادی کلسیم نیاز دارد. با این حال ، نیازی به مصرف خوراکی اضافی در زنان در دوران بارداری نیست زیرا زنان باردار کلسیم موجود در غذا را با کارآیی بیشتری جذب می کنند. بنابراین زنان شیرده نیازی به افزایش مصرف آن ندارند، مگر اینکه در سنین نوجوانی باشند.

مکمل های کلسیم

دریافت کلسیم از مواد غذایی (که مواد مغذی دیگری نیز تأمین می کنند) بسیار بهتر از مکملها است. اما اگر در خوردن غذاهای کافی سرشار از کلسیم مشکل دارید، ممکن است لازم باشد یک مکمل در نظر بگیرید، خصوصاً اگر در معرض پوکی استخوان قرار دارید. قبل از مصرف مکمل ها، بهتر است این موضوع را با پزشک درمیان بگذارید.

اگر از مکمل استفاده می کنید ، اطمینان حاصل کنید که بیش از مقدار توصیه شده روی بطری مصرف نکنید. مقدار زیاد آن ممکن است باعث ناراحتی های دستگاه گوارش مانند نفخ و یبوست و به ندرت عوارض دیگری مانند سنگ کلیه شود.

سبک زندگی می تواند بر قدرت استخوان تأثیر بگذارد

برخی از عواملی که می توانند کلسیم را در استخوانهای شما کاهش دهند و در نتیجه باعث پوکی استخوان شوند عبارتند از:

• رژیم غذایی با میزان مصرف نمک بالا
• مصرف بیش از شش لیوان نوشیدنی حاوی کافئین در روز. به عنوان مثال، قهوه، نوشابه و نوشیدنیهای انرژی زا (و تا حدی چای)
• مصرف بیش از حد الکل
• وزن بسیار کم بدن
• مصرف بسیار زیاد فیبر (بیش از 50 گرم در روز)
• سطح پایین فعالیت بدنی
• مقادیر کم ویتامین D
• سیگار کشیدن.

منبع

https://www.betterhealth.vic.gov.au/health/conditionsandtreatments/bones

تهیه و ترجمه : پروفیت بادی