جکسون با 29 برد، بیشتر از هر کس دیگری مهمترین و حرفه ای ترین عناوین بدنسازی مردان را کسب کرده است. او رکورد کسب پنج بار قهرمانی در آرنولد کلاسیک را در سال های 2005، 2006، 2008، 2013، 2015 دارد.

در سال 2015 ، او پس از قهرمانی در آرنولد کلاسیک، به مقام دوم در مستر المپیا 2015 رسید. دکستر جکسون پس از مسابقات مستر المپیای 2020 از بدنسازی حرفه ای بازنشسته شد.

آمار فیزیکی

    قد: 5 فوت 5 اینچ (165 سانتی متر)

    وزن مسابقه: 215 پوند (98 کیلوگرم)

    وزن خارج از فصل: 235 پوند (107 کیلوگرم)

    سینه: 52 اینچ (132 سانتی متر)

    بازوها: 20 اینچ (50 سانتی متر)

دوران نوجوانی دکستر جکسون

دکستر جکسون متولد 25 نوامبر 1969 و اهل جکسونویل، فلوریدا است. او یکی از شش فرزند خانواده بود. جکسون در دوران دبیرستان فوتبال بازی می کرد و یک ورزشکار استثنایی بود. علاوه بر این، او در بیسبال، دومیدانی، ژیمناستیک و هنرهای رزمی فعالیت داشت و در ورزش های رزمی چندین سطح از کمربند مشکی را به دست آورد.

پس از سال ‌های دبیرستان، جکسون متوجه شد که قرار است پدر شود و این باعث شد که تصمیم بگیرد به جای تحصیل در کالج، به فکر کسب درآمد باشد و به شغل آشپزی بپردازد.

در همین سال‌ها بود که جکسون عشق خود به تمرین را کشف کرد. مدت کوتاهی پس از آن، او در برخی از مسابقه های محلی شرکت کرد و اولین مسابقه خود را که تنها چند هفته برای آن آماده شده بود، در سن 20 سالگی برنده شد.

زندگی حرفه ای

اولین مسابقه NPC (کمیته فیزیک ملی) دکستر، مسابقات قهرمانی ایالت های جنوبی در سال 1992 بود که در رده سبک وزن سوم شد. جکسون کارت حرفه ای خود را چندین سال بعد در مسابقات قهرمانی آمریکای شمالی در سال 1998 پس از برنده شدن در سبک وزن و اوورالی در آن مسابقات به دست آورد.

 او به صورت حرفه ای ابتدا در سال 1999 در مسابقات آرنولد کلاسیک، شب قهرمانان و مستر المپیا شرکت کرد و به ترتیب در جایگاه های هفتم، سوم و نهم قرار گرفت.

در سال 2007 در مستر المپیا، دکستر جکسون در جایگاه سوم قرار گرفت و بسیاری از منتقدان گفتند که او احتمالاً در جایگاهی بالاتر قرار نخواهد گرفت. با این حال او در 27 سپتامبر 2008، جی کاتلر قهرمان حاکم بر مسترالمپیا را شکست داد و دوازدهمین مردی شد که عنوان مستر المپیا را به دست آورد و دومین مردی بعد از رونی کلمن بود که در یک سال تقویمی هر دو عنوان مستر المپیا و آرنولد کلاسیک را به دست آورد.

دکستر جکسون رکورد 20 حضور در مستر المپیا را به ثبت رسانده است.

جکسون در طول دوران حرفه ای خود، یک بار عنوان مستر المپیا را به دست آورده است و این افتخار را با کریس دیکرسون (1982)، سمیر بنوت (1983)، شاون رودن (2018)، براندون کوری (2019) و هادی چوپان (2022) به اشتراک گذاشته است.

سال 2008 سال بسیار خوبی برای دکستر جکسون بود، زیرا او برنده مسابقات آرنولد کلاسیک، جایزه بزرگ حرفه ای استرالیا، جایزه بزرگ نیوزلند، جایزه بزرگ روسیه و مستر المپیا شد. جکسون در مسابقه مستر المپیا در سال 2009 مقام سوم را کسب کرد.

در سال 2012، جکسون در مستر المپیا مقام چهارم را کسب کرد، سپس چهارمین عنوان آرنولد کلاسیک خود را در سال 2013 به دست آورد و در سن 43 سالگی، همه را شگفت زده کرد.

در سال 2015، در حالیکه در سن 45 سالگی بود و پس از آنکه در مستر المپیا مقام دوم را کسب کرد (بالاترین مقام او از زمان قهرمانی در مستر المپیا در سال 2008) ، نشان داد هنوز یکی از مهمترین نفرات در این رشته ورزشی است.

جکسون در 49 سالگی در مستر المپیا در سال 2019 مقام چهارم را کسب کرد. او همچنین در همان سال برنده مسابقه تامپا پرو شد و در 50 سالگی در مسابقات آرنولد کلاسیک 2020 مقام دوم را به دست آورد.

در سال 2020، جکسون اعلام کرد که در مسابقات مسترالمپیا شرکت خواهد کرد و این آخرین نمایش او به حساب می آمد. او در آن مسابقات رتبه نهم را کسب کرد، همان جایگاهی که در اولین حضورش در المپیای 1999 به دست آورد.

در هر صورت، دکستر جکسون نیازی به اثبات هیچ چیز دیگری ندارد و یکی از بهترین بدنسازان تمام دوران است.

موضوعی که در مورد فعالیت حرفه ای جکسون بسیار چشمگیر است این است که او در مسابقات مستر المپیا از سال 2002 تا 2018 در بین پنج نفر برتر قرار گرفت، اگر چه در مسابقه سال 2005 شرکت نکرد. او همچنین با 20 بازی رکورددار بیشترین حضور در مستر المپیا است.

سایر فعالیت ها

ژنتیک باورنکردنی و اخلاق کاری منحصر به فرد، به او این امکان را داده تا دستاوردهایی را به دست آورد، که هیچ مردی تا به حال به آن دست نیافته است و به جایگاهی که امروز دارد برسد.

دکستر جکسون به یک نام بزرگ در صنعت بدنسازی و پرورش اندام تبدیل شده است و بر روی جلد بسیاری از مجلات مربوط به تناسب اندام و بدنسازی، از جمله Flex، Muscular Development، MuscleMag حضور داشته است.

او مستند خود را با عنوان « دکستر جکسون: شکست ناپذیر[4]» با همکاری فیلمسازی به نام  الکس آردنتی[5] در فلوریدا و کالیفرنیا فیلمبرداری کرد و در سال 2009 منتشر نمود.

او همچنین در نقش مربی فعالیت دارد و به افرادی که به دنبال بهبود فیزیک خود هستند، آموزش می دهد. همچنین مسابقات بدنسازی NPC خود را در سال 2008 و پس از قهرمانی در مسترالمپیا با نام «دکستر جکسون کلاسیک[6]» راه اندازی کرد که هر ساله در زادگاهش جکسون ویل، فلوریدا برگزار می شود.

در اوایل سال 2021، درست پس از بازنشستگی، جکسون اعلام کرد که خط تولید مکمل های خود را در آوریل 2021 راه اندازی خواهد کرد.

دستاوردهای دکستر جکسون

تا سال 2020، جکسون رکورد 20 حضور در مستر المپیا را به ثبت رسانده است.

دکستر جکسون پنج بار برنده آرنولد کلاسیک (در سالهای 2005، 2006، 2008، 2013، 2015) شده است که این رکورد تاکنون توسط هیچ بدنساز دیگری شکسته نشده است.

جکسون یکی از چهار بدنسازی است که در یک سال هر دو عنوان مستر المپیا و آرنولد کلاسیک را به دست آورده است. 3 نفر دیگر رونی کلمن، جی کاتلر و براندون کاری هستند.

جکسون در میان کلیه مسن ترین بدنسازان پنجمین بدنسازی (در میان بدنسازان مرد دومین) است که در سن 49 سال و 8 ماه و 9 روز در یک مسابقه حرفه ای اوپن IFBB برنده شده است.

تهیه و تنظیم : پروفیت بادی

[1] – Dexter Jackson

[2] – Jacksonville, Florida

[3] – The Blade

[4] – Dexter Jackson: Unbreakable

[5] – Alex Ardenti

[6] – The Dexter Classic

اسطوره ای به نام لی هانی[1]، با 8 عنوان مستر المپیا

شاید هیچ کس در آن دهه این نکته را نمی دانست که لی هانی آخرین مردی خواهد بود که در دهه 80 مسترالمپیا را می برد. او هشت بار پیاپی مستر المپیا را برد و رکورد آرنولد شوارتزنگر را شکست. رکوردی که تاکنون شکسته نشده است و تنها یک مرد دیگر به نام رونی کلمن در طول تاریخ توانسته است با این رکورد برابری کند.

لی هانی در 11 نوامبر 1959 در فیربرن جورجیا به دنیا آمد. اما دوران کودکی خود را در اسپارتانبورگ، کارولینای جنوبی[2] گذراند و در آنجا رشد و آموزش یافت و از همین دوران بود که به ورزش علاقه مند شد.

او نیز مانند بسیاری از اسطوره های بدنسازی، در سنین جوانی مجذوب هیکل های عضلانی و اساطیری بود. این موضوع او را تحت تأثیر قرار داد تا وزنه برداری را آغاز کند. او افرادی مانند هرکول[3] از اساطیر یونان و سامسون[4] (شخصیت کتاب مقدس) را تحسین می کرد. به طوریکه بعدها عکسی را در یونان و بر فراز کوه المپیا می گیرد و از آن به نیکی یاد می کند. او همچنین زمانی که نکات بیشتری را در مورد ورزش بدنسازی آموخت و با آن آشنا شد، رابی رابینسون[5] ملقب به “شاهزاده سیاه” را الگوی خود قرار داد. او ورزشکار مورد علاقه هانی بود، به طوریکه لی همواره سعی داشت به بدنی مشابه به بدن او دست یابد.

با این حال می توان گفت هانی در دوران کودکی مسیر سختی را برای ورزشکار شدن پیمود و از فقر امکانات ورزشی رنج می برد. به طوریکه تنها وسیله ورزشی که او در کودکی امکان ورزش با آنها را داشت، وزنه های پلاستیکی بودند که با شن پر کرده بود. هر چند همین مقدار هم برای شروع مسیر قهرمانی او کافی بود. تا جایی که در 12 سالگی به عنوان هدیه کریسمس برای خود وزنه ای خرید و مدتها از آن برای بهبود فیزیک خود استفاده کرد.

تا زمانی که لی هانی در نهایت به YMCA محلی پیوست، جایی که به تجهیزات تمرینی بهتری دسترسی پیدا کرد. فیزیک بدنی هانی به سرعت مورد توجه مربی بدنسازی دنی راجرز[6] قرار گرفت و پیشرفت سریع با امکانات کم، او را بسیار تحت تأثیر استعداد هانی قرار داد.

راجرز به او گفت: “بچه، تو یکی از متعادل ترین فیزیکهای بدنی را داری که من تا به حال دیده ام. بدنسازی بخت توست و اگر ذهن و اندیشه خود را به این ورزش معطوف کنی، می توانی یکی از بزرگترین بدنسازان جهان باشی”. این زمان آغاز فعالیت حرفه ای این دو باهم بود. لی هانی سال ها با راجرز تمرین کرد و فیزیک بدنی خود را پیشرفت داد. در آن زمان هیچ یک از آن دو نمی دانستند که در آینده هانی به عنوان یکی از بزرگترین بدنسازهای تمام دوران شناخته می شود.

لی هانی در اولین نمایش خود در سال 1975 و در کارولینای جنوبی زمانی که تنها 16 سال سن داشت، شرکت کرد. با اینکه در آن مسابقات مقامی کسب نکرد اما میل و  انگیزه او برای شرکت در مسابقه و برنده شدن را افزایش داد.

جالب آنجاست که او در سال 1977 توانست یک بورسیه تحصیلی در ورزش فوتبال را به دست آورد و با وجود استعدادی که قطعا در آن ورزش نیز داشت، به ندای قلبش گوش داد و فوتبال را رها کرد و به ورزش مورد علاقه اش، بدنسازی پرداخت. تصمیمی که امروز می توان گفت قطعا درستی بوده است.  

پس از این بود که موفقیت های لی هانی شروع شد. او در سال 1979 و در سن 19 سالگی برنده جایزه آقای نوجوان آمریکا شد. با این حال او در حالیکه به تمرین های خود ادامه می داد، مدتی از شرکت در مسابقات خودداری کرد تا برای قهرمانی های بزرگ دورخیز نماید. بنابراین پس از بازگشت به مسابقات و در سال 1982، او در مسابقات سنگین‌ وزن و کلی جوانان، سنگین‌ وزن و کلی ملی و سنگین‌ وزن قهرمانی آماتور جهان قهرمان شد.

سال بعد یعنی در سال 1983، لی هانی در مسابقات مستر المپیا شرکت کرد و در اولین حضور خود در این مسابقات معتبر، در جایی که سمیر بنوت قهرمان شد، به مقامی بهتر از سومی دست پیدا نکرد. اما یک سال بعد با قدرت بازگشت و در سن 25 سالگی برنده مسترالمپیا شد. مقامی که تا هشت سال متوالی آن را کسب کرد و امکان قدرت نمایی به فرد دیگری را نداد و تنها زمانی که در سن 32 سالگی تصمیم به بازنشستگی گرفت راه برای عرض اندام دیگر قهرمانان بدنسازی باز شد.

او همچنین در سال 1987 علاوه بر مستر المپیا توانست جایزه بزرگ آلمان (II)[7] را نیز برنده شود. هر چند این تنها رقابت دیگری بود که در طول دوران قهرمانی خود در آن شرکت نمود.

لی هانی در دوران پس از قهرمانی

او تحصیلات خود را نیز انجام داد و فارغ التحصیل کالج متدیست[8] اسپارتانبورگ است و در آنجا مدرکی در زمینه مشاوره جوانان دریافت کرد که بعدها در زمینه آموزش بسیار به او کمک کرد.

همچنین در سال 2003 پس از سه سال آشنایی با مدل ایرلندی شرلی دریپر هانی[9] ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام جاشوا است که در سال  2003 به دنیا آمد و یک دختر به نام المپیا که متولد سال 2005 است. آنها امروزه در آتلانتا، جورجیا ساکن هستند.

در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون در سال 1998، هانی به عنوان رئیس شورای رئیس جمهور در زمینه آمادگی جسمانی و ورزش منصوب شد.

آموزش های لی هانی

لی هانی به طرز باورنکردنی در مورد تمرینات آگاه است و همیشه بهترین نکات و توصیه ها را برای ایجاد اندامی عالی به اشتراک گذاشته است.

او در مصاحبه ای که در سال 2018 انجام داد، به تفسیر تفاوت های  تمرین بدنسازی در دوران ورزشی خودش و امروز را تشریح کرد و توضیح داد. از نظر او ورزشکارهای دوران او به پرورش اکثر قسمت‌های بدن توجه داشتند و برای تقویت آنها برنامه ریزی و تمرین می کردند و به اعتقاد او این موضوع کلیدی برای رشد واقعی ورزشکار و بلوغ کامل ماهیچه های او می شد.

لی هانی همواره از عدم رعایت تعادل در تمربن ورزشکاران امروز یاد می کند و این نکته را متذکر می شود که امروزه ورزشکاران زمان کافی برای ایجاد رشد و بلوغ عضلانی در قسمت های مختلف بدن به خصوص عضلات ساق پاها نمی گذارند. در این زمینه او مطرح می کند که عضلات ساق پا یک گروه عضلانی بسیار سرسخت هستند که باید به صورت سنگین و مکرر تمرین شود.

لی هانی 6 تا 7 بار در هفته و گاهی دو بار در روز تمرین می کرد. او روزانه حداقل 4 ساعت را در باشگاه می‌گذراند و در مورد تمرین یک مثل معروف داشت: “برای تحریک تمرین کنید، نه نابود کردن”. او اگر چه به فناوری های جدیدی که در باشگاه های ورزشی مدرن امروز وجود دارد، دسترسی نداشت، اما بسیاری از تمرین های متداول امروزه را استفاده می کرد. او همچنین از طرفداران بزرگ شروع تمرین ها با وزنه های سبک تر و سپس افزایش مقاومت و وزنه ها در ستهای بعدی است.

امروزه لی هانی یک برنامه تلویزیونی در شبکه پخش ترینیتی (TBN) به نام “TotaLee Fit with Lee Haney” دارد که در آن آمادگی جسمانی و روحی را آموزش می دهد که اغلب اوقات به همراه همسرش برگزار می شود.

لی هانی در سال 2011 به تالار مشاهیر تناسب اندام ملی و در سال 2014 به تالار مشاهیر ورزش بین المللی معرفی شد.

در نهایت باید گفت لی هانی یک نماد بدنسازی است که به میلیون‌ ها نفر در سراسر جهان الهام می‌ بخشد، نه تنها به خاطر دستاوردهای افسانه‌ای‌اش در این رشته، بلکه به خاطر این واقعیت که او به عنوان فردی شگفت‌انگیز شناخته می‌ شود. آنچه او در طول زندگی حرفه ای خود توانست به آن دست یابد بیش از آن چیزی بود که می توانست به آن امیدوار باشد و رکورد هشت عنوان مستر المپیا او گواهی بر تلاش، فداکاری و اشتیاق او در طول سال های رقابت خود در ورزش بدنسازی است.

منبع مطالب

https://fitnessvolt.com/lee-haney-complete-profile/

https://en.home-task.com/biography-of-lee-haney/

منبع تصاویر

https://www.instagram.com/lee_haney_official/?hl=en

تهیه و تنظیم : پروفیت بادی

[1] –  Lee Haney

[2] – Spartanburg, South Carolina

[3] – Hercules

[4] – Samson

[5] – Robby Robinson

[6] – Danny Rogers

[7] – Grand Prix Germany (II)

[8] – Methodist College

[9] – Shirley Draper Haney

کریس دیکرسون، قهرمان مسترالمپیا 1982

کریس دیکرسون در سال 1939 در آلاباما متولد شد. او یکی از پرافتخارترین بدنسازان حرفه ای جهان محسوب می شود که دوران فعالیت ورزشی حرفه ای او حدود سی سال به طول انجامید. او هم به خاطر هیکل بسیار عضلانی و متقارن و هم به خاطر مهارت در فیگورگیری معروف بود. دیکرسون در سال 1973 حرفه ای شد و در طول دوران حرفه ای خود در مجموع 15 عنوان را در چهار سازمان بدنسازی کسب کرد.

دیکرسون که در سال 1982 و در سن 43 سالگی قهرمان مسترالمپیا شد، به عنوان پیرترین برنده این مسابقات شناخته می شود. دیکرسون علاوه بر اینکه یک بدنساز پرکار است، یک خواننده آموزش دیده اپرا نیز بود. او یک بار قهرمان مسترالمپیا شد.

دیکرسون پس از قهرمان شدن در بخش 50+ در مستر المپیا 1994 بازنشسته شد و در سال 2000 به تالار مشاهیر IFBB معرفی شد. دیکرسون در فلوریدا زندگی می کرد و در آنجا به تمرینات، برگزاری سمینارها و مکاتبه با ورزشکاران فعلی ادامه داد.

در طول دهه 1960، دیکرسون به عنوان مدل‌ فعالیت داشت. کارهای او به عنوان مدل برهنه در دهه 1970 برای عکاس جیم فرنچ شناخته شده است. عکس‌های او در یکی از شماره‌های Olympus که توسط Colt Studios منتشر شد، به چاپ رسید.

او در سال 2021 در سن 82 سالگی در اثر نارسایی قلبی درگذشت.

. 1982، مرکز کنفرانس ومبلی، لندن، انگلستان

 اول – کریس دیکرسون

دوم – فرانک زین

 سوم – کیسی ویاتور

سمیر بنوت، قهرمان مسترالمپیا 1983

سمیر بنوت که به “شیر لبنان[1]” معروف است ششمین مردی بود که قهرمان مستر المپیا شد. او در سال 1983 به این عنوان دست یافت؛ زمانی که بسیاری معتقدند یکی از رقابتی ترین مسابقات مستر المپیا بوده است.

سمیر که متولد 1955 است ، فعالیت اولیه بدنسازی را در سن 14 سالگی یعنی زمانی که هنوز در لبنان بود، شروع کرد. رشد سریع عضلات و تناسب تقریباً عالی آنها از همان ماههای اول تمرین قابل توجه بود و به سرعت علاقه او به بدنسازی را افزایش داد. او اولین سالن تمرینی خود را بر روی پشت بام خانه خودش تجهیز کرد و پس از شش ماه تمرین، قهرمان نوجوانان لبنان شد. با این شور و هیجان به سرعت تصمیم به نقل نکان به آمریکا را کرد. در آنجا ابتدا به دیترویت و سپس به میشیگان نقل مکان کرد و شروع به فعالیت خود در سطح آماتوری نمود.

او در سل 1979 با قهرمانی در مسابقات قهرمانی جهان IFBB  در مونترال توانست وارد دنیای حرفه ای بدنسازی شود. او در سال 1982 به مقام چهارم مسترالمپیا دست یافت و سال بعد یعنی در سال 1983 که مسابقات در شهر مونیخ برگزار می شد، توانست با پشت سر گذاشتن تمامی رقبای خود به قهرمانی مسترالمپیا دست یابد و جام ساندو را برای خود به ارمغان آورد.

قهرمانی او با 196 پوند وزن در این رقابتها به نوعی پایان دوران “زیبایی شناسی” در مسابقات مسترالمپیا و آغاز تاکید بر حجم و اندازه عضلات بود؛ امری که با قهرمانی فرانک زین در سال 1977 آغاز شده بود.

با این حال خورشید قهرمانی سمیر بسیار زود غروب کرد. او در مسترالمپیا 1984 به مقامی بهتر از مقام ششم دست نیافت و در همان سال به علت شرکت در مسابقات قهرمانی جهان یک فدراسیون رقیب، سه سال از شرکت در مسابقات IFBB محروم شد. او بعدها با وجود آنکه چندین بار در مسابقات مسترالمپیا شرکت کرد نتوانست به جمع شش ورزشکار برتر راه یابد و پس از 17 سال ورزش حرفه ای و در سال 1996 از دنیای حرفه ای بدنسازی خداحافظی کرد. او در سال 2002 به تالار مشاهیر IFBB  معرفی شد.

بنوت در طول سال هایی که در مسابقات شرکت می کرد آشکارا از IFBB ، به این دلیل که احساس می کرد پیروزی در رویدادهای دیگر از او “دزدیده شده است” ، انتقاد می کرد.

کیفیت بالای عضله های او در ناحیه کمر از شاخصه های فیگورگیری سمیر بنوت محسوب می شد و بسیاری آن را به  «سدر لبنان[2]» که نماد این کشور است تشبیه کرده اند.

 1983، المپیاهال، مونیخ، آلمان

اول – سمیر بنوت

دوم – محمد مکاوی

سوم – لی هانی

[1] – The Lion of Lebanon

[2] – Lebanon Cedar

منبع

https://www.imdb.com/name/nm0052447/

منبع تصاویر

صفحه اینستاگرام سمیر بنوت