پس از بازنشستگی از حرفه بدنسازی، وی به دنبال فعالیت‌های تجاری در زمینه ورزش و تولید مکمل‌های غذایی هستند. همچنین وی در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی نیز حضور داشته است.رونی کلمن در ۱۳ مه ۱۹۶۴ در مونرو، لوئیزیانا[2] به دنیا آمد. او در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد و دوران کودکی‌اش با مشکلاتی همچون فقر، بیکاری و تبعیض‌های نژادی روبرو شد. در دبیرستان با ورزش مشغول شد و در تیم فوتبال و بسکتبال مدرسه‌اش بازی کرد.

بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، به دانشگاه گرامبلینگ‌ استیت[3] در تگزاس رفت و در رشته‌ی حسابداری تحصیل کرد. در این دوران با بدن‌سازی آشنا شد و پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان یک پلیس در دپارتمان پلیس آرلینگتون در تگزاس[4] کار کرد.

در سال ۱۹۹۰، رونی کلمن در مسابقات بادی ‌بیلدینگ تکمیلی شرکت کرد و پس از کسب موفقیت در آن، تصمیم گرفت به صورت حرفه‌ای در این حوزه فعالیت کند. در سال ۱۹۹۵، او برای اولین بار در مسابقات مستر المپیا شرکت کرد و در دسته‌ی وزنی ۱۱۰ کیلوگرم به مقام ششم رسید.

در سال ۱۹۹۸، رونی کلمن برای اولین بار مسابقات مستر المپیا را در دسته‌ی وزنی بالای ۱۲۰ کیلوگرم برد و این عنوان را به مدت هشت دوره‌ از قهرمانی خود دفاع کرد. او در طول دوره‌ی حرفه‌ای‌اش، بیش از ۲۰ عنوان قهرمانی بین‌المللی بادی‌بیلدینگ را کسب کرده است و به عنوان یکی از برترین ورزشکاران تاریخ بادی‌بیلدینگ شناخته می‌شود.

زندگی نامه رونی کلمن

رونی کلمن در دوران کودکی‌اش با مشکلاتی همچون فقر و تبعیض نژادی روبرو شد. او در خانواده‌ای فقیر بزرگ شده بود و به دلیل نژادپرستی در برخی موارد با تبعیض نژادی مواجه بود. در یکی از مصاحبه‌هایش، او گفته است: “ما در یک خانواده فقیر زندگی می‌کردیم و غذای کافی نداشتیم. همچنین، به دلیل بعضی از مشکلات نژادپرستی، من در برخی موارد با تبعیض نژادی مواجه می‌شدم. اما من همیشه به خودم گفتم که نباید تسلیم شوم و باید به خودم اجازه دهم که این مشکلات من را از رسیدن به اهدافم باز دارند”.

او همچنین در دبیرستان با مشکلاتی همچون بیکاری و فقر مواجه بود و برای کسب درآمد بیشتر، در محله‌ی خود با فروش کارت‌های تبریک و کارت‌های ورزشی مشغول به کار شد. این تجربه‌های دوران کودکی و نوجوانی‌اش، علاقه او به ورزش را افزایش داد و او را به یکی از برجسته‌ترین ورزشکاران تاریخ بادی‌بیلدینگ تبدیل کرد و او را مجذوب کار آموزشی و تحصیلی در این حوزه کرد.

در دوران نوجوانی‌اش، رونی کلمن به ورزش بادی‌بیلدینگ علاقه‌مند نبود و به صورت جدی در این راه فعالیت نمی‌کرد. در واقع، او تا دوران دانشگاه خود به این ورزش علاقه‌ای نداشت و تمرینات بدنسازی را فقط به عنوان یک راه برای حفظ سلامتی در نظر داشت.

بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه و شروع به کار در پلیس، رونی کلمن از طریق یکی از افسرهای بالادست با یک بدنساز آمانور به نام برایان دابسون[5] آشنا شد که ورزش بادی‌بیلدینگ را به صورت جدی دنبال می‌کرد. دابسون او را به باشگاه بدنسازی محلی دعوت کرد و رونی کلمن تصمیم گرفت تا با او همراه شود. در این باشگاه، رونی کلمن با تمرینات بدنسازی و ورزش بادی ‌بیلدینگ آشنا شد و سرانجام به آن علاقه‌مند شد.

او به صورت جدی به تمرینات بدنسازی و ورزش بادی‌بیلدینگ پرداخت و در سال 1990 برنده مستر تگزاس[6] شد. این قهرمانی زمینه ساز عنوان های بعدی او شد و او را به یکی از برجسته‌ترین ورزشکاران تاریخ بادی ‌بیلدینگ تبدیل کرد.

در سال‌های اخیر، رونی کلمن مشکلات جسمانی جدی را تجربه کرده است و برای درمان آن‌ها بارها و بارها جراحی شده است. به هر حال، او همچنان به عنوان یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های بادی ‌بیلدینگ شناخته می ‌شود و در اواخر دهه‌ی ۲۰۱۰ به عنوان عضو تالار مشاهیر بادی‌ بیلدینگ وارد شد.

رونی کلمن به عنوان بازیگر

رونی کلمن در چندین فیلم و مستند حضور داشته است. او در سه فیلم زیر به عنوان شخصیت اصلی حضور داشته است.

 “The Cost of Redemption” (2008)

Ronnie Coleman: The Unbelievable” (2018)

 “Ronnie Coleman: The King” (2018)

در این فیلم‌ ها، زندگی و شغل او به تصویر کشیده شده است و مردم می‌توانند با رونی کلمن به عنوان یک بدنساز حرفه‌ای و یک پیش قراول در این رشته، آشنا شوند.

همچنین در فیلم های  “Generation Iron” (2013) و “Generation Iron 2” (2017) نیز به عنوان یکی از بدنسازان حرفه‌ای که در رقابت‌های بین‌المللی شرکت کرده‌اند، نمایش داده شده است.

در کنار این فیلم‌ها، رونی کلمن در برنامه‌های تلویزیونی نیز حضور داشته است. او به عنوان مهمان در برنامه‌هایی مثل

“The Joe Rogan Experience” و “The Howard Stern Show” حضور داشته و در آن‌ها درباره زندگی شخصی و حرفه‌ای خود صحبت کرده است. همچنین وی در برنامه‌هایی مثل “The Real Housewives of Beverly Hills” و “The King of Queens”  نیز حضور پیدا کرده است.

رقیب های رونی کلمن

رونی کلمن در طول دوره حرفه‌ای خود در مسابقات مستر المپیا با بسیاری از برترین بدنسازان جهان به رقابت پرداخته است. این بدنسازان همگی با توانایی‌های بالایی به مسابقات رفته و به دنبال کسب عناوین و جوایز بین‌المللی بوده‌اند.
از جمله معروف‌ترین رقیب های رونی کلمن در مستر المپیا می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

–  کریس کورمیر (Chris Cormier)

–  کوین لورون (Kevin Levrone)

–  شان ری (Shawn Ray)

–  دوریان یتس (Dorian Yates)

–  جی کاتلر (Jay Cutler)

 – ناسر السنباتی (Nasser El Sonbaty)

 – لی هانی (Lee Haney)

 – فلکس ویلر (Flex Wheeler)

این بدنسازان همگی به عنوان رقبای شدید رونی کلمن در مسابقات شناخته شده‌اند و برخی از آن‌ها توانستند در برابر او برتری کسب کنند. به عنوان مثال، بین سالهای 1992 تا 1997، دوریان ییتس به عنوان رقیب سخت رونی کلمن در مسابقات مستر المپیا شناخته شد و با کسب عنوان مستر المپیا، موفق به برتری شد. در تمام این سالها رونی کلمن مقامی بهتر ششم که در سال 1996 به دست آورد، کسب نکرد و همواره زیر سایه دوریان یتس قهرمان شش باره مسترالمپیا بود.

همچنین، در سال‌های دیگر نیز برخی از این بدنسازان توانستند در مقابل رونی کلمن به برتری برسند. به عنوان مثال، در سال های 2006 و 2007 جی کاتلر برای اولین بار در مسابقات مستر المپیا برتری را به دست آورد.

در آن دوران، رقابت‌های بین این بدنسازان بحث داغ روزنامه ‌ها و مجلات تخصصی بدنسازی و ورزشی بود . آنها را بسیار پرکاربرد کرده بود. اکثر این بدنسازان توانستند دورانی موفقیت‌ها و دستاوردهای قابل توجهی در مسابقات بدنسازی کسب کنند. با این حال رونی کلمن با برنده شدن هشت بار مستر المپیا، به عنوان یکی از برترین و موفق‌ترین بدنسازان تاریخ شناخته می‌شود.

آغاز دوران قهرمانی

مستر المپیا ۱۹۹۸ یکی از مهمترین و برجسته‌ترین دوره‌های این رقابت‌های بدنسازی بود که در شهر لس آنجلس آمریکا برگزار شد. در این دوره از مسابقات، رونی کلمن عنوان قهرمانی را کسب کرد و به اولین عنوان از هشت بار عنوان مستر المپیا دست یافت. در این مسابقات، رونی کلمن با نمایشی فوق العاده، به برتری قطعی دست یافت. وی با نشان دادن اندام بدنی بسیار بزرگ و با تعریق زیاد، همه را به شگفتی کشاند. در این مسابقات، کریس کورنر به عنوان رقیب سخت رونی کلمن شناخته شد و به عنوان دومین نفر در مسابقات قرار گرفت. همچنین، کوین لوورن نیز با نمایش بسیار قوی خود، در جایگاه سوم قرار گرفت.

در مسابقات مستر المپیا ۱۹۹۹  که در شهر لس آنجلس آمریکا برگزار شد رونی کلمن برای دومین بار در روند پیروزی‌هایش در مسابقات مستر المپیا ادامه داد و عنوان قهرمانی را کسب کرد. در این مسابقات، فلکس ویلر به عنوان دومین نفر در مسابقات قرار گرفت. همچنین، کریس کورنر نیز با نمایش بسیار قوی خود، در جایگاه سوم قرار گرفت.

این قهرمانی ها در سالیان بعد نیز ادامه یافت و رونی کلمن موفق شد به مدت 8 سال متوالی و تا سال 2006 عنوان قهرمانی را در مسابقات مستر المپیا کسب نماید.

رکوردها

رونی کلمن یکی از برترین و محبوب‌ترین بدنسازان تاریخ است و در طول دوره فعالیت حرفه‌ای خود، عملکرد بی‌نظیری داشته است. برخی از رکورد‌های مهم رونی کلمن عبارتند از:

• برنده ۸ بار عنوان مستر المپیا: رونی کلمن توانست در طول دوره حرفه‌ای خود، ۸ بار عنوان مستر المپیا را کسب کند که این رکورد بی‌نظیر در تاریخ مسابقات بدنسازی است.
• بزرگترین اندازه پهلو در تاریخ: رونی کلمن اندام بسیار بزرگی داشت و بزرگترین اندازه پهلو در تاریخ بدنسازی بود که توانست در مسابقات بدنسازی به نمایش بگذارد.
• بزرگترین اندازه ران در تاریخ: رونی کلمن با داشتن اندام بزرگ و قوی، بزرگترین اندازه ران در تاریخ بدنسازی را داشت که این رکورد همچنان برجسته است.
• بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات بدنسازی: رونی کلمن با کسب ۲۶ عنوان قهرمانی در مسابقات بدنسازی، بیشترین تعداد پیروزی را در تاریخ این رشته به دست آورده است.
• کسب بیشترین امتیاز در یک دوره از مسابقات مستر المپیا: در مسابقات مستر المپیا ۲۰۰۳، رونی کلمن بیشترین امتیاز را از داوران دریافت کرد و توانست با نشان دادن اندام بدنی بی‌نظیر، تعجب و تحسین همه را به دنبال داشته باشد.

ضمناً، رونی کلمن علاوه بر این رکوردها، در طول دوره فعالیت حرفه‌ای خود، دارای رکوردهای دیگری نیز بوده است که برخی از آن‌ها عبارتند از:

• کسب عنوان قهرمانی در مسابقات گرند پریکس[7]: رونی کلمن در طول دوره فعالیت حرفه‌ای خود، بارها در مسابقات گرند پریکس شرکت کرده و عناوین قهرمانی بسیاری را کسب کرده است.
• ·          کسب عنوان قهرمانی در مسابقات آرنولد کلاسیک[8]: رونی کلمن به عنوان یکی از برترین بدنسازان تاریخ، در مسابقات آرنولد کلاسیک بارها شرکت کرده و چهار بار عنوان قهرمانی را در این مسابقات کسب کرده است. او در سال 2001 برای اولین بار به طور همزمان برنده مستر المپیا و آرنولد کلاسیک شد.
• ·          توانایی تمرین با وزن‌های بسیار سنگین: رونی کلمن با داشتن اندام بسیار بزرگ و قوی، قادر بود با وزنه‌های بسیار سنگین تمرین کند. از او رکورد ددلیف 363 کیلوگرمی با دو بار تکرار در سال 2000 و اسکات 363 کیلویی با دو بار تکرار در سال 2003 ثبت شده است

سایر مسابقات

رونی کلمن در طول دوره حرفه‌ای خود، علاوه بر مسابقات مستر المپیا، در بسیاری از مسابقات بدنسازی شرکت کرده است. او در مسابقاتی مثل  Grand Prix Russia، Grand Prix Germany، Grand Prix England  و  Night of Champions  شرکت کرده است و در بسیاری از این مسابقات، عنوان قهرمان به او تعلق گرفته است.

• علاوه بر این، رونی کلمن در سال‌های 1998 و 1999 در مسابقات بین‌المللی انجمن بدنسازی IFBB در بدنسازی شرکت کرده و در هر دو سال به عنوان قهرمان این رشته انتخاب شده است.
• همچنین، پس از بازنشستگی از حرفه بدنسازی، رونی کلمن در تلاش برای فعالیت در رشته‌های دیگر ورزشی بوده است. او در سال 2006 در مسابقات قویترین مردان[9] شرکت کرده و در آن به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان برجسته حضور داشته است. همچنین، او در مسابقات بدمینتون و فوتبال نیز شرکت کرده است. به عنوان یکی از علاقه‌مندان به ورزش و فعالیت بدنی، رونی کلمن به دنبال انجام فعالیت‌های ورزشی مختلف بوده است.
• هرچند که بدنسازی همواره به عنوان ورزش اصلی رونی کلمن شناخته می‌شود و او در این رشته به موفقیت‌های بسیاری دست یافته است، اما در سایر رشته‌های ورزشی نیز تلاش کرده و نشان داده که در شرایط مختلف ورزشی هم توانایی خوبی را دارد.

دوران بازنشستگی

پس از بازنشستگی از حرفه بدنسازی، رونی کلمن همچنان به فعالیت در زمینه‌های مختلف ادامه می‌دهد و به عنوان یک شخصیت معتبر و محبوب در حوزه بدنسازی، به دنبال به اشتراک گذاری تجربیات و دانش خود با سایر علاقه‌مندان به این ورزش است و به عنوان سخنران و مربی بدنسازی فعالیت می‌کند. او با شرکت در مسابقات قویترین مردان و فعالیت در رشته‌های دیگر ورزشی، همچنان به فعالیت بدنی و ورزش علاقه‌مند است و سعی در انجام فعالیت‌های مختلف ورزشی دارد. همچنین، با حضور در فیلم Generation Iron و فعالیت در حوزه سینما، به عنوان یک هنرمند هم شناخته می‌شود

ویژگی ها

رونی کلمن به عنوان ورزشکاری پیشرو، ویژگیهای منحصر به فردی از خود به نمایش گذاشته است که به برخی از آنها در ادامه اشاره شده است.

• توانایی نمایش بهترین فرم در مسابقات: رونی کلمن با داشتن تجربه بالایی در رقابت در مسابقات بدنسازی، توانسته است به بهترین فرم خود در این مسابقات برسد و نمایشی بی‌نظیر به نمایش بگذارد. او به عنوان یکی از بدنسازانی شناخته می‌شود که همیشه بهترین فرم خود را در مسابقات به نمایش می‌گذاشت.
• ·توانایی رهبری و الهام بخشی برای بدنسازان جوان: رونی کلمن به عنوان یکی از برترین بدنسازان تاریخ، توانایی رهبری و الهام بخشی برای بدنسازان جوان را داشته است. او همیشه سعی می‌کرد تجربیات خود را با بدنسازان جوان به اشتراک بگذارد و آن‌ها را به رشد و پیشرفت در این رشته تشویق کند
• دریافت جایزه‌های بسیاری در عناوین مختلف: رونی کلمن در طول دوره حرفه‌ای خود، به عنوان یکی از برترین بدنسازان تاریخ، جایزه‌های بسیاری در عناوین مختلف از جمله بهترین نمایش اندام، بهترین فرم، بهترین اندام پا و… را کسب کرده است.
• ·شرکت در فیلم‌های بدنسازی: رونی کلمن در طول دوره حرفه‌ای خود، در فیلم‌های بدنسازی مختلف حضور داشته است و به عنوان یکی از برترین بدنسازان تاریخ، در این فیلم‌ها به نمایش گذاشته شده است.

مربی ها

رونی کلمن در طول دوران حرفه‌ای خود از مربیان خاصی برای رسیدن به فرم بدنی بسیار برجسته‌ای که داشت، استفاده کرد. در طول دوره حرفه‌ای خود، او با تعدادی از مربیان بدنسازی معروف همکاری کرد تا دستاوردهای بزرگی که در این رشته داشت، به دست آورد.

یکی از مربیان معروفی که رونی کلمن با او همکاری کرد، «چارلی فرنسیس[10] بود. او به عنوان مربی سرعت و قدرت، با رونی کلمن همکاری کرد و به او کمک کرد تا تمریناتش را بهینه کرده و به فرم بدنی بالایی دست یابد.

به علاوه، رونی کلمن در دوران حرفه‌ای خود از مشاوران تغذیه و مکمل‌های بدنسازی معروفی مانند «کریس اسیتو»[11] و «چاد نیکولز[12] بهره برد. این افراد به او کمک کردند تا برای رسیدن به فرم بدنی بسیار برجسته‌ای که داشت، تمرینات خاصی انجام دهد و رژیم غذایی و مکمل‌های مناسبی مصرف کند. همچنین، این مشاوران به او در انتخاب روش‌های مناسب تمرینی و تغذیه‌ای برای رسیدن به هدف‌هایش کمک کردند.

در کل، رونی کلمن در طول دوران حرفه‌ای خود از مربیان و مشاوران مختلفی بهره برد تا به فرم بدنی منحصر به فرد برسد. به دلیل اینکه او با تعدادی از مربیان و مشاوران مختلف همکاری کرده است، دقیقاً برای تمام دوران حرفه‌ای خود از یک شخص خاص به عنوان مربی استفاده نمی‌کرد، اما همه این افراد به او در تحقق هدف‌های بدنسازی خود کمک کردند.

[1] – Ronnie Coleman

[2] –  Monroe, Louisiana

[3] – Grambling State University

[4] –  Arlington, Texas

[5] – Brian Dobson

[6] – Mr. Texas

[7] – Grand Prix

[8] – Arnold Classic

[9] – Strongman

[10] – Charlie Francis

[11] – Chris Aceto

[12] – Chad Nicholls

تهیه و تنظیم : تیم پروفیت بادی

منبع تصاویر : صفحه اینستاگرام رونی کلمن

دوران قهرمانی

دوریان اندرو مینتجز ییتس[1] در 19 آوریل 1962 در انگلستان به دنیا آمد. او در هرلی، در روستایی استافوردشایر[2] بزرگ شد. در دوران نوجوانی به بیرمنگام، دومین شهر بزرگ بریتانیا که شهری صنعتی بود، نقل مکان کرد.

او در دوران پرآشوب نا آرامی‌های اجتماعی در آغاز دهه 80 انگلستان، دچار مشکل شد و به شش ماه در بازداشتگاه جوانان واتون محکوم شد. در این دوران دوریان یتس برای سرگرم نگه داشتن خود به پاورلیفتینگ پرداخت و به سرعت عضلات خود را حجیم کرد. از آن زمان بود که متوجه شد در این رشته پتانسیل موفقیت به عنوان یک ورزشکار را دارد.

در همان زمان و در واتون بود که برای اولین بار به خاطر هیکلش شهرت پیدا کرد. او در میان 300 زندانی واتون قوی ترین محسوب می شد و این موضوع به او احترام خاصی داد. در این زمان بود که او تصمیم گرفت که دیگر به آن مکان برنگردد.

دوریان یتس تمرینات جدی خود را در سال 1983 و در سن 21 سالگی شروع کرد. پس از چند پیروزی در انگلیس، او برای مراسم شب قهرمانان[3] 1990 از نیویورک بازدید کرد و در اولین بازی حرفه ای خود، پس از مرحوم محمد بنازیزا[4] دوم شد. سال بعد، او برای برنده شدن در این مسابقه به ایالات متحده بازگشت و برای دستیابی به بالاترین افتخار بدنسازی یعنی جایزه ساندو تلاش کرد.

دوریان یتس در سال 1991، بعد از لی هانی ( که به درستی هشتمین رکورد خود را برنده شد و سپس بازنشسته شد) نایب قهرمان المپیا شد. از آن زمان و بین سالهای 1992 تا 1997، یتس بر این ورزش تسلط کامل داشت و علامت تجاری خود را با عنوان “سختی گرانیت[5]” که یادآور توده های حجیم عضلانی به یاد ماندنی اوست، ارائه کرد.

در این میان قهرمانی های او در سالهای 1994 و 1997 از بقیه متفاوت بود. او در سال 1994، با فائق آمدن بر پارگی عضلات دو سر بازو، قهرمانی را به دست آورد و در سال 1997، در حالی که سه هفته مانده به مسابقه، دچار پارگی عضلات سه سر شد، اما همچنان برای پیروزی تلاش کرد و شجاعانه ترین پیروزی را کسب کرد. این مصدومیت یتس را مجبور به کناره گیری از بدنسازی رقابتی کرد. با این حال او رکورد حرفه ای 15 برد و دو مقام دوم را در دوران حرفه ای، برای خود به ثبت رساند.

دوریان یتس: باید به بدنت گوش کنی

دوریان در دهه 1990 و در زمانی که اطلاعات کمی در مورد تمرین، تغذیه و مکمل‌ها وجود داشت، بر این ورزش تسلط داشت. او همیشه می‌گوید به این علت ورزش بدنسازی را انتخاب کرده است که آن را یک چالش فردی می داند. از نظر او بدن هر نفر منحصر به‌ فرد است، بنابراین هر ورزشکاری باید روش‌های تمرینی و ورودی‌های تغذیه‌ای را آزمایش کند تا بفهمد کدام یک از آنها برای بدن او مناسب است و بهترین جواب را از آن می گبرد.

رویکرد دوریان یتس برای دستیابی به نتایج در سطح جهانی بسیار روشمند و انضباط و اخلاق کاری او بی نظیر بود. در این راستا او هر تمرینی که انجام می‌داد، هر وعده غذایی که می‌خورد، هر میزان ماده غذایی که به تغذیه خود اضافه می‌کرد و یا هر فکری که در مورد تمرین داشت را در دفترچه یادداشت تمرینی‌اش ثبت می‌کرد.

دوریان یتس در طول زندگی حرفه ای خود این بازخوردها را تجزیه و تحلیل می کرد و به طور مداوم عملکرد کلی خود را بهبود می بخشید. کل این روند به او اجازه داد تا در جهان بهترین شود و لقب هایی مانند “تغییر دهنده بازی[6]” یا “اولین هیولای عضلانی[7]” را برای او به ارمغان آورد.

سایه

رویکردهای متفاوت و غیر قابل پیش بینی دوریان یتس در زمینه افزایش توده های عضلانی و حضور بسیار نادر او در انظار عمومی، باعث شد رقبای او همیشه در مورد آنچه که او در مرحله بعدی به صحنه خواهد آورد شوکه شوند.

از این رو، پیتر مک‌ گوف[8]، یکی از بزرگترین روزنامه ‌نگاران بدنسازی در تمام دوران، به دلیل سبک زندگی منزوی و گریزان بودن دوریان از حضور در محافل عمومی (حتی زمانی که او برنده مستر المپیا بود)، به او لقب سایه داده بود. هر چند بعدها طرفداران دوریان نام مستعار او را ناشی از فلسفه تمرینی او و الهام گرفته از آن دانستند؛ به این معنا که او با تمرینات کم اما بسیار شدید، نور جدیدی از آگاهی را بر روی روش‌های تمرینی که چندان محبوب نبودند تاباند.

دوریان یتس: اگر بخواهم این کار را انجام دهم، این کار را تا حد امکان انجام خواهم داد.

برخلاف بدنسازان در کالیفرنیا، دوریان یتس زمانی برای عکسبرداری با مجله، جلسات تمرینی در ساحل یا مهمانی ها نداشت. او 12 سال حتی یک روز هم مرخصی نگرفت. تنها کاری که می کرد این بود که می خورد، تمرین می کرد، درس می خواند و می خوابید. او بیش از یک دهه با فداکاری باورنکردنی تمرکز دقیق بر تمرینات خود داشت و بیش از 4 بار در هفته در باشگاه خود در بیرمنگام تمرین کرد، وعده های غذایی خود را آماده کرد، میزان تغذیه خود را محاسبه و مکمل های خود را تنظیم کرد؛ و در نهایت در زمان استراحت نتایج تمرینات خود  را تجزیه و تحلیل می نمود.

از این رو شاید بتوان گفت یتس مانند یک راهب بدنساز زندگی می کرد – به ندرت لبخند می زد، به ندرت سرگرم می شد. اینگونه بود که او توانست میان ذهن و عضلات خود ارتباط ایجاد کند.

دستیابی به نتایج باورنکردنی نیاز به اخلاق کاری خارق العاده دارد، بنابراین او تصمیم گرفت تمام وجود خود را به تمرین و پیروزی متعهد کند.

سیستم خون و روده[9]

یتس همیشه این موضوع را مطرح می کند که تنها با باشگاه رفتن و وقت گذراندن در آن رشد نمی کنید، بلکه باید در طول تمرینات حداکثر فشار را روی عضلات خود وارد کنید تا بدن را مجبور کنید تا با محرک ها سازگار شود. رشد عضلات ارتباط زیادی با تغذیه و استراحت دارد و باعث می شود ریکاوری نیز به همان اندازه تمرین، برای دستیابی به نتایج در سطح جهانی مهم باشد.

دوریان یتس با الهام از سیستم ناتیلوس آرتور جونز[10] و برنامه تمرینی مایک منتزر[11]، اصول تمرین با شدت بالا را توسعه داد و آنها را به بهترین نحو برای رشد بدنسازی خود به کار برد. تمرینات او مختصر بود و ست های کمتری را نسبت به سایر بدنسازان آن زمان انجام می داد.( 1 یا 2 ست در هر تمرین.)

این سیستم تمرینی پیشرفته او Blood & Guts نام گرفت. در واقع این نامی بود که دوریان یتس برای فیلم دوران ورزشی خود که مجموعه ای 80 دقیقه ای از تمرینات طاقت فرسا و با شدت زیاد او در سال 1996 در باشگاه (سیاهچال[12]) بود، گذاشته بود.

میراث سایه

دوریان یتس احتمالاً بدنسازی است که بیشتر کارآموزان مشتاق به دلیل ریشه های یقه آبی، عزم بی امان و اعتماد به نفس او می توانند به بهترین وجه با او آشنا شوند. دوریان به دلیل جدیت و شدت جلسات تمرینی، دانش بالا در مورد تغذیه و مکمل ها، و سرسختی تسلیم ناپذیرش در سراسر جهان شهرت دارد.

 او از ازدواج اولش با دابی[13] دو فرزند به نام های لوئیس و تانی دارد. دوریان اکنون در ماربلا، اسپانیا به همراه همسرش گال یتس[14]، قهرمان جهانی IFBB PRO و سگشان موبی زندگی می کند.

لیست قهرمانی های دوریان یتس

1986 EFBB بریتانیا HW – مقام اول

1988 – مسابقات قهرمانی بریتانیا  -مقام اول

1990 IFBB Night Of The Champions، نیویورک – مقام دوم

1991 IFBB Night Of The Champions، نیویورک – مقام اول

1991 IFBB مستر المپیا، اورلاندو، فلوریدا – مقام دوم

1991 IFBB  ، جایزه بزرگ انگلیسی، ناتینگهام – مقام اول

1992 IFBB مستر المپیا، هلسینکی، فنلاند – مقام اول

1992 IFBB  جایزه بزرگ انگلیسی ، ناتینگهام – مقام اول

1993 IFBB مستر المپیا، آتلانتا، جورجیا – مقام اول

1994 IFBB مستر المپیا، آتلانتا، جورجیا – مقام اول

1994IFBB  جایزه بزرگ اسپانیا ، مادرید – مقام اول

1994IFBB  جایزه بزرگ آلمان، دویسبورگ – مقام اول

1994IFBB  جایزه بزرگ انگلیسی، ناتینگهام – مقام اول

1995 IFBB مستر المپیا، آتلانتا، جورجیا – مقام اول

1996 IFBB مستر المپیا، شیکاگو، ایلینوی – مقام اول

1996IFBB  جایزه بزرگ اسپانیا ، مادرید – مقام اول

1996 IFBB جایزه بزرگ آلمان، دارمشتات – مقام اول

1996IFBB  جایزه بزرگ انگلیسی، ناتینگهام – مقام اول

1997 IFBB مستر المپیا، لانگ بیچ، کالیفرنیا – مقام اول

مکمل های بدنسازی دوریان یتس

DY Nutrition یک شرکت بین المللی مستقر در انگلستان است که توسط تیمی از دانشمندان و متخصصان تغذیه بر اساس تجربه بی نظیر مسترالمپیا، دوریان یتس ساخته شده است.

منبع:

https://blog.dynutrition.com/dorian-yates/

منبع تصاویر : صفحه اینستاگرام دوریان یتس

تهیه و ترجمه: تیم پروفیت بادی

[1] – Dorian Andrew Mientjez Yates

[2] -Hurley, in rural Staffordshire

[3] – Night of Champions

[4] – Mohamed Benaziza

[5] – granite hardness

[6] – The Game Changer

[7] -The 1st Mass Monster

[8] – Peter McGough

[9] – Blood & Guts System

[10] -Arthur Jones’ Nautilus

[11] – Mike Mentzer

[12] –  the Dungeon

[13] – Debbie

[14] – Gal Yates

اسطوره ای به نام لی هانی[1]، با 8 عنوان مستر المپیا

شاید هیچ کس در آن دهه این نکته را نمی دانست که لی هانی آخرین مردی خواهد بود که در دهه 80 مسترالمپیا را می برد. او هشت بار پیاپی مستر المپیا را برد و رکورد آرنولد شوارتزنگر را شکست. رکوردی که تاکنون شکسته نشده است و تنها یک مرد دیگر به نام رونی کلمن در طول تاریخ توانسته است با این رکورد برابری کند.

لی هانی در 11 نوامبر 1959 در فیربرن جورجیا به دنیا آمد. اما دوران کودکی خود را در اسپارتانبورگ، کارولینای جنوبی[2] گذراند و در آنجا رشد و آموزش یافت و از همین دوران بود که به ورزش علاقه مند شد.

او نیز مانند بسیاری از اسطوره های بدنسازی، در سنین جوانی مجذوب هیکل های عضلانی و اساطیری بود. این موضوع او را تحت تأثیر قرار داد تا وزنه برداری را آغاز کند. او افرادی مانند هرکول[3] از اساطیر یونان و سامسون[4] (شخصیت کتاب مقدس) را تحسین می کرد. به طوریکه بعدها عکسی را در یونان و بر فراز کوه المپیا می گیرد و از آن به نیکی یاد می کند. او همچنین زمانی که نکات بیشتری را در مورد ورزش بدنسازی آموخت و با آن آشنا شد، رابی رابینسون[5] ملقب به “شاهزاده سیاه” را الگوی خود قرار داد. او ورزشکار مورد علاقه هانی بود، به طوریکه لی همواره سعی داشت به بدنی مشابه به بدن او دست یابد.

با این حال می توان گفت هانی در دوران کودکی مسیر سختی را برای ورزشکار شدن پیمود و از فقر امکانات ورزشی رنج می برد. به طوریکه تنها وسیله ورزشی که او در کودکی امکان ورزش با آنها را داشت، وزنه های پلاستیکی بودند که با شن پر کرده بود. هر چند همین مقدار هم برای شروع مسیر قهرمانی او کافی بود. تا جایی که در 12 سالگی به عنوان هدیه کریسمس برای خود وزنه ای خرید و مدتها از آن برای بهبود فیزیک خود استفاده کرد.

تا زمانی که لی هانی در نهایت به YMCA محلی پیوست، جایی که به تجهیزات تمرینی بهتری دسترسی پیدا کرد. فیزیک بدنی هانی به سرعت مورد توجه مربی بدنسازی دنی راجرز[6] قرار گرفت و پیشرفت سریع با امکانات کم، او را بسیار تحت تأثیر استعداد هانی قرار داد.

راجرز به او گفت: “بچه، تو یکی از متعادل ترین فیزیکهای بدنی را داری که من تا به حال دیده ام. بدنسازی بخت توست و اگر ذهن و اندیشه خود را به این ورزش معطوف کنی، می توانی یکی از بزرگترین بدنسازان جهان باشی”. این زمان آغاز فعالیت حرفه ای این دو باهم بود. لی هانی سال ها با راجرز تمرین کرد و فیزیک بدنی خود را پیشرفت داد. در آن زمان هیچ یک از آن دو نمی دانستند که در آینده هانی به عنوان یکی از بزرگترین بدنسازهای تمام دوران شناخته می شود.

لی هانی در اولین نمایش خود در سال 1975 و در کارولینای جنوبی زمانی که تنها 16 سال سن داشت، شرکت کرد. با اینکه در آن مسابقات مقامی کسب نکرد اما میل و  انگیزه او برای شرکت در مسابقه و برنده شدن را افزایش داد.

جالب آنجاست که او در سال 1977 توانست یک بورسیه تحصیلی در ورزش فوتبال را به دست آورد و با وجود استعدادی که قطعا در آن ورزش نیز داشت، به ندای قلبش گوش داد و فوتبال را رها کرد و به ورزش مورد علاقه اش، بدنسازی پرداخت. تصمیمی که امروز می توان گفت قطعا درستی بوده است.  

پس از این بود که موفقیت های لی هانی شروع شد. او در سال 1979 و در سن 19 سالگی برنده جایزه آقای نوجوان آمریکا شد. با این حال او در حالیکه به تمرین های خود ادامه می داد، مدتی از شرکت در مسابقات خودداری کرد تا برای قهرمانی های بزرگ دورخیز نماید. بنابراین پس از بازگشت به مسابقات و در سال 1982، او در مسابقات سنگین‌ وزن و کلی جوانان، سنگین‌ وزن و کلی ملی و سنگین‌ وزن قهرمانی آماتور جهان قهرمان شد.

سال بعد یعنی در سال 1983، لی هانی در مسابقات مستر المپیا شرکت کرد و در اولین حضور خود در این مسابقات معتبر، در جایی که سمیر بنوت قهرمان شد، به مقامی بهتر از سومی دست پیدا نکرد. اما یک سال بعد با قدرت بازگشت و در سن 25 سالگی برنده مسترالمپیا شد. مقامی که تا هشت سال متوالی آن را کسب کرد و امکان قدرت نمایی به فرد دیگری را نداد و تنها زمانی که در سن 32 سالگی تصمیم به بازنشستگی گرفت راه برای عرض اندام دیگر قهرمانان بدنسازی باز شد.

او همچنین در سال 1987 علاوه بر مستر المپیا توانست جایزه بزرگ آلمان (II)[7] را نیز برنده شود. هر چند این تنها رقابت دیگری بود که در طول دوران قهرمانی خود در آن شرکت نمود.

لی هانی در دوران پس از قهرمانی

او تحصیلات خود را نیز انجام داد و فارغ التحصیل کالج متدیست[8] اسپارتانبورگ است و در آنجا مدرکی در زمینه مشاوره جوانان دریافت کرد که بعدها در زمینه آموزش بسیار به او کمک کرد.

همچنین در سال 2003 پس از سه سال آشنایی با مدل ایرلندی شرلی دریپر هانی[9] ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام جاشوا است که در سال  2003 به دنیا آمد و یک دختر به نام المپیا که متولد سال 2005 است. آنها امروزه در آتلانتا، جورجیا ساکن هستند.

در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون در سال 1998، هانی به عنوان رئیس شورای رئیس جمهور در زمینه آمادگی جسمانی و ورزش منصوب شد.

آموزش های لی هانی

لی هانی به طرز باورنکردنی در مورد تمرینات آگاه است و همیشه بهترین نکات و توصیه ها را برای ایجاد اندامی عالی به اشتراک گذاشته است.

او در مصاحبه ای که در سال 2018 انجام داد، به تفسیر تفاوت های  تمرین بدنسازی در دوران ورزشی خودش و امروز را تشریح کرد و توضیح داد. از نظر او ورزشکارهای دوران او به پرورش اکثر قسمت‌های بدن توجه داشتند و برای تقویت آنها برنامه ریزی و تمرین می کردند و به اعتقاد او این موضوع کلیدی برای رشد واقعی ورزشکار و بلوغ کامل ماهیچه های او می شد.

لی هانی همواره از عدم رعایت تعادل در تمربن ورزشکاران امروز یاد می کند و این نکته را متذکر می شود که امروزه ورزشکاران زمان کافی برای ایجاد رشد و بلوغ عضلانی در قسمت های مختلف بدن به خصوص عضلات ساق پاها نمی گذارند. در این زمینه او مطرح می کند که عضلات ساق پا یک گروه عضلانی بسیار سرسخت هستند که باید به صورت سنگین و مکرر تمرین شود.

لی هانی 6 تا 7 بار در هفته و گاهی دو بار در روز تمرین می کرد. او روزانه حداقل 4 ساعت را در باشگاه می‌گذراند و در مورد تمرین یک مثل معروف داشت: “برای تحریک تمرین کنید، نه نابود کردن”. او اگر چه به فناوری های جدیدی که در باشگاه های ورزشی مدرن امروز وجود دارد، دسترسی نداشت، اما بسیاری از تمرین های متداول امروزه را استفاده می کرد. او همچنین از طرفداران بزرگ شروع تمرین ها با وزنه های سبک تر و سپس افزایش مقاومت و وزنه ها در ستهای بعدی است.

امروزه لی هانی یک برنامه تلویزیونی در شبکه پخش ترینیتی (TBN) به نام “TotaLee Fit with Lee Haney” دارد که در آن آمادگی جسمانی و روحی را آموزش می دهد که اغلب اوقات به همراه همسرش برگزار می شود.

لی هانی در سال 2011 به تالار مشاهیر تناسب اندام ملی و در سال 2014 به تالار مشاهیر ورزش بین المللی معرفی شد.

در نهایت باید گفت لی هانی یک نماد بدنسازی است که به میلیون‌ ها نفر در سراسر جهان الهام می‌ بخشد، نه تنها به خاطر دستاوردهای افسانه‌ای‌اش در این رشته، بلکه به خاطر این واقعیت که او به عنوان فردی شگفت‌انگیز شناخته می‌ شود. آنچه او در طول زندگی حرفه ای خود توانست به آن دست یابد بیش از آن چیزی بود که می توانست به آن امیدوار باشد و رکورد هشت عنوان مستر المپیا او گواهی بر تلاش، فداکاری و اشتیاق او در طول سال های رقابت خود در ورزش بدنسازی است.

منبع مطالب

https://fitnessvolt.com/lee-haney-complete-profile/

https://en.home-task.com/biography-of-lee-haney/

منبع تصاویر

https://www.instagram.com/lee_haney_official/?hl=en

تهیه و تنظیم : پروفیت بادی

[1] –  Lee Haney

[2] – Spartanburg, South Carolina

[3] – Hercules

[4] – Samson

[5] – Robby Robinson

[6] – Danny Rogers

[7] – Grand Prix Germany (II)

[8] – Methodist College

[9] – Shirley Draper Haney

مستر المپیا به عنوانی گفته می شود که به مرد برتر مسابقات بدنسازی حرفه ای به نام جو ویدر المپیا  ویکند ( Joe Weider’s Olympia Weekend) اعطا می شود. این مسابقات که توسط فدراسیون بین المللی بدنسازی و تناسب اندام (IFBB) مدیریت می گردد، به صورت سالانه و عموما در کشور آمریکا برگزار می گردد.

جو ویدر به عنوان بنیانگذار این مسابقات شناخته می شود. او این مسابقه را راه اندازی نمود تا قهرمانان رشته بدنسازی در سطح جهان بتوانند از آن طریق کسب درآمد نمایند و انگیزه لازم برای ادامه فعالیت های ورزشی و رقابت با سایر ورزشکاران را داشته باشند.

اولین دوره مسابقات مستر المپیا در 18 سپتامبر 1965 در محل آکادمی موسیقی بروکلین و در شهر نیویورک برگزار شد و طی آن لری اسکات به عنوان اولین برنده مستر المپیا معرفی گردید. او این عنوان را در دو سال متوالی تکرار کرد و با ابداع دو حرکت مؤثر در بدنسازی که به نام حرکات اسکات  و یا هالتر لری معروف هستند، شهرت یافت.

تندیس ساندو

هرچند در دوره های ابتدایی به قهرمانان مسابقات جایزه ای تعلق نگرفت، لیکن امروزه و پس از گذشت حدود نیم قرن از راه اندازی این مسابقات، مجموع جوایز اهدایی به شرکت کنندگان در این مسابقه به بیش از نیم میلیون دلار می رسد. از سوی دیگر برنده این رویداد ورزشی جامی با عنوان «ساندو» را تصاحب می نماید که معتبرترین عنوان در مسابقات مطرح بدنسازی در جهان محسوب می شود. این مجسمه نمادی است از فردریش مولهم میلر، معروف به اویگن ساندو که به عنوان پدر بدنسازی مدرن در جهان شناخته می شود و از سال 1977 تا به امروز به قهرمانان مستر المپیا اهدا شده است.

نکته جالب توجه آن است که از ابتدای برگزاری این مسابقات بین المللی تاکنون تنها 13 نفر مختلف موفق به کسب جام ساندو شده اند. بنابراین در میان قهرمانان مستر المپیا دو نفر موفق به دریافت این مجسمه نشدند. لری اسکات و سرجیو اولیرا قهرمانان دوره ابتدایی مستر المپیا افرادی هستند که مجسمه ساندو را دریافت نکردند.

بنابراین می توان گفت مسابقات مستر المپیا در حال حاضر مهم‌ترین و معتبرترین مسابقات در رشته پرورش اندام در سطح جهان است که هر ساله با حضور جمعی از حرفه ای‌ترین ورزشکاران این رشته برگزار می‌شود.

قهرمانان مشهور

از معروفترین قهرمانان این مسابقات می توان به آرنولد شوارتزنگر هنرپیشه و سیاست مدار سرشناس اتریشی – آمریکایی اشاره نمود. همچنین رونی کلمن و لی هانی دو قهرمانی هستند که با تصاحب هشت مجسمه ساندو، رکورد بیشترین عنوان قهرمانی در تاریخ این مسابقات را از آن خود کرده اند.

چگونگی راهیابی به مسابقات مستر المپیا

ورزشکاران حرفه ای رشته پرورش اندام که تمایل به حضور در مسابقات مسترالمپیا را دارند، برای راهیابی به آن، باید در سایر مسابقات معتبر جهانی این رشته که در طول سال برگزار می‌شود، قهرمان شوند، تا بتوانند جواز حضور در این مسابقات را پیدا کنند. از جمله این مسابقات می توان به آرنولد کلاسیک، شب قهرمانان، مسترالمپیای آماتوری و … اشاره نمود.

همچنین سایر ورزشکارانی که نتوانستند به عنوان قهرمانی دست پیدا کنند، می توانند از طریق سیستم امتیازی که فدراسیون بین المللی بدنسازی و تناسب اندام (IFBB) از سال 2020 تدوین کرده است، شانس خود را برای حضور در مستر المپیا آزمایش نمایند.

با این حال باید به این نکته اشاره کرد که ۱۰ نفر برتر هر دوره می‌توانند به ‌طور مستقیم در مسابقات سال آینده نیز شرکت کنند

مستر المپیا برای آقایان در سه دسته با عنوان های پرورش اندام، بادی کلاسیک و فیزیک برگزار می گردد. همچنین رشته پرورش اندام به دو زیر مجموعه با عنوان های 212 پوند و آزاد تقسیم می شود که در واقع ارتباط با وزن ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات دارد. با این حال عمدتا عنوان مستر المپیا به قهرمان رشته پرورش اندام در دسته آزاد اطلاق می گردد.  از سوی دیگر در کنار همین مسابقات، رقابتی نیز برای زنان ورزشکار صورت می پذیرد و قهرمان در این مسابقات نیز تحت عنوان میس المپیا شناخته می شود.

تهیه و تنظیم: پروفیت بادی